Ég var gift í mörg ár, á fjóra full­orðna syni og bý ein í minni íbúð. Ég er í þriggja vikna hvíld­ar­inn­lögn á Grund og það er allt gott um það að segja. Annars bý ég í minni íbúð og allt í fínu með það. 

Hvað það er ynd­is­legt að búa á Íslandi! Ég kem alls staðar frá. Móðir mín var finnsk og pabbi var danskur. For­eldrar mínir kynnt­ust í Helsinki í Finn­landi. Mamma var hatta­saumadama þar, en pabbi var vél­stjóri á skipi. Þau gift­ust og bjuggu þar fyrstu árin. Síðan flutti fjöl­skyldan til Dan­merkur, þar sem ég bjó með for­eldrum mínum þar til ég varð tví­tug. Eftir stríðið lang­aði mig að sjá eitt­hvað annað en Danmörku, en þá var ekki um annað að ræða en að vera í vist ein­hvers staðar. 

Ég sá aug­lýs­ingu frá íslenskum hjónum sem voru stödd í Kaup­manna­höfn. Þau vant­aði unga stúlku til að koma með sér til Íslands að passa börnin. Ég fór bein­ustu leið á skrif­stof­una á toll­inum þar sem ég var, ákvað að fara með til Íslands fimm dögum síðar og gerði það, með leyfi for­eldra minna. Ég fékk leyfi frá vinn­unni í eitt ár. Ég kom hingað og var út umsamið ár og sneri aftur til baka. Í milli­tíð­inni hafði ég hitt ungan íslenskan strák sem kom til Dan­merkur nokkrum árum síðar til að sækja mig. Hér hef ég verið síðan, í meira en hálfa öld.