Björg Fríður Elíasdóttir talar um atvik sem varð til þess að hún upplifði óhamingju á tímabili og komst síðar að því að það væri enginn betri en hún sjálf til þess að finna hamingjuna á ný.
„Ég var nýkomin til Reykjavíkur eftir að hafa verið að vinna við verkefni uppi á hálendinu. Ég var á stórum bíl sem var með löngu skotti og ætlaði að fylla á hann á bensínstöð áður en ég skilaði honum. Ég var örþreytt og búin á því. Ég þurfti að færa bílinn fram og til baka til að hann rækist ekki í bensíndæluna þegar ég var að fara. Þá kom bíll upp að hliðinni og flautaði bílstjórinn og ég komst ekki í burtu. Ég nennti þessu ekki þannig að ég fór út úr bílnum og bað hann með ákveðinni handarhreyfingu um að bakka. Hann gerði það og ég lyfti báðum þumalfingrum upp sem átti …



























































Athugasemdir (4)