Ellefu konur sem dvöldu á Lauga­landi á árunum 1997 til 2007 hafa sent Ásmundi Einari Daðasyni félags­mála­ráð­herra bréf þar sem þær óska eftir því að hann skipi rann­sókn­ar­nefnd til að kanna starf­semi Lauga­lands í tíð Ingjalds Arn­þórs­sonar sem for­stöðu­manns. Ásmundur hefur svarað kon­unum og boðið þeim að funda með hópnum bráð­lega.

Í síð­asta tölu­blaði Stund­ar­innar stigu sex konur fram og lýstu upp­lifun sinni af harð­ræði og ofbeldi, and­legu og lík­am­legu, sem þær segja Ingjald hafa beitt þær meðan þær voru vistaðar á með­ferð­ar­heim­il­inu Lauga­landi, áður Varp­holti. Gögn sýna að Barna­vernd­ar­stofu fékk til­kynn­ingu um illa með­ferð á stúlku sem þar dvaldi fyrst árið 2000.

Árið 2001 kvört­uðu fleiri stúlkur til umboðs­manns barna, sem brást við með því að boða þrjár stúlkn­anna á sinn fund þar sem þær lýstu dvöl sinni og með­ferð­inni á Lauga­landi. Umboðs­maður fund­aði í kjöl­farið með for­stöðu­manni Stuðla og fleiri starfs­mönnum þar sem farið var yfir ábend­ing­arnar. segir í minn­is­blaði umboðs­manns barna um fund­inn. Í sama minn­is­blaði segir að ábend­ingar um Lauga­land hafi borist úr fleiri áttum, frá stúlkum sem þar hafi dvalið og einnig frá for­eldrum nokk­urra stúlkna. Nið­ur­staða fund­ar­ins var að haft yrði sam­band við Barna­vernd­ar­stofu og eitt­hvað yrði gert varð­andi ástandið á Lauga­landi.

Í maí árið 2002 sendi umboðs­maður barna Barna­vernd­ar­stofu erindi þar sem farið var fram á að kannað yrði hvað hæft væri í ábend­ingum um að rekstr­ar­að­ilar Lauga­lands hefðu brotið gegn barna­vernd­ar­lögum og gegn Barna­sátt­mála Sam­ein­uðu þjóð­anna. Barna­vernd­ar­stofa svar­aði erind­inu tveimur mán­uðum síðar og vís­aði þar til þess að tvær kann­anir hefðu verið gerðar meðal þeirra stúlkna sem dvöldu á Lauga­landi, um líðan þeirra þar. Báðar þær kann­anir sem vísað var til voru gerðar áður en erindi umboðs­manns barna var sent. Ekki hafa komið fram gögn um að annað hafi verið aðhafst og hélt Ingj­aldur rekstri Lauga­lands áfram ótruflað til árs­ins 2007.

Ráðherra hyggst funda með konunum

Konurnar ell­efu sem skrifa undir bréfið til Ásmundar Einars koma fram fyrir hönd fyrr­ver­andi skjól­stæð­inga Lauga­lands en til­tekið er að kon­urnar séu fleiri, sem kjósa nafn­leynd að sinni. Þær skýra út í bréf­inu að þær hafi lýst and­legu og lík­am­legu ofbeldi sem þær upp­lifðu á Lauga­landi, til­raunum sínum til að upp­lýsa Barna­vernd­ar­stofu þar um, en án árang­urs, ekki hafi verið brugð­ist við kvört­unum þeirra.

„Það er ein­dregin ósk okkar að rann­sókn­ar­nefnd verði stofnuð og starf­semi Lauga­lands fram til 2007 verði ítar­lega könnuð, svo fram komi hvað þar átti sér stað, hvernig það við­gekkst og hvað fór úrskeiðis þegar kvart­anir bár­ust og kallað á eft­ir­lit.

Miðað við þau gögn sem við höfum fengið, t.d. frá umboðs­manni barna, ber ekki á öðru en að málið hafi ekki verið athugað á sínum tíma. Það hefði verið hægt að koma í veg fyrir ofbeldið sem við­gekkst á Lauga­landi en þess í stað var ekki brugð­ist við og fleiri skjól­stæð­ingar sendir þangað sem síðar upp­lifðu það sama. Við upp­lifum að á okkur hafi ekki verið hlustað og stígum því fram í dag í þeirri von að nú verði starf­semin rann­sökuð, mis­tök verði við­ur­kennd og við beðnar afsök­unar,“ segir í bréfi kvenn­ana. Þá óska þær eftir því að fá fund með ráð­herra.

Í morgun fengu kon­urnar svar frá aðstoð­ar­manni Ásmundar Einars þess efnis að hann vildi gjarnan hitta þær bráð­lega og hlusta á þeirra sjón­ar­mið. Áður hafði staðið til að Ásmundur fund­aði með einni konu sem var vistuð á Lauga­landi en í ljósi beiðni kvenn­ana ell­efu þá leggur ráð­herra til að funda með öllum þeim konum sem það vilja á hóp­fundi.