Hvað á að gera við ungdóminn í heimsfaraldri, eða bara almennt séð?

Það var mikið talað um and­legt heilsu­far land­ans í COVID. Í beinu sam­hengi var mikið rætt um hvenær for­eldrar fengu að senda krakk­ana sína í skóla aftur. Umræða um hvenær mennta­skóla­nemar fóru aftur í skóla kom líka, þó sner­ist umræða um okkur mest­megnis um aukið brott­fall vegna fjar­náms og hríð­versn­andi sam­skipta for­eldra og ung­menna. Ég vil ekki vera of gagn­rýnin á þær ákvarð­anir sem teknar voru vegna COVID, en ég vil benda á að notkun 5-7 mis­mun­andi sam­skipta­for­rita til þess að miðla náms­gögnum hafi verið góð lífs­lexía ef fram­tíð­ar­starf mitt verður hjá Martröð Kafka ehf.

Voru mennta­skóla­nemar sví­virtir af hinu opin­bera í COVID? Lík­leg­ast ekki meira en á venju­legu skóla­ári. Mennta­skóla­nem­inn og staða hans fellur í Sér­kennis­dal sam­fé­lags­ins (e. Uncanny Valley), þar sem við erum ekki nógu mikil börn né nógu full­orðin til þess að stjórn­mála­menn ræði um hve annt þeim er um hags­muni okkar. Umræður um mennta­skóla­nema snýst þar af leið­andi oft um hve mikið áhyggju­efni ung­dóm­ur­inn er, hvort sem það er vegna auk­ins brott­falls stráka í skólum, skortur á konum í iðn­greinum eða orku­drykkja­þambs, og áhrif þess á sam­keppn­is­hæfni Íslands í fram­tíð­inni, rík­is­kostnað og álag á heil­brigð­is­kerfið þar sem ung­lingar eru allir að verða latir dópistar sem eng­inn botnar neitt í.

[adspot]Sér­kennis­dal­ur­inn sem ung­menni eru föst í leiðir samt til þess að við fáum minni skyldur og meira frelsi, er það ekki? Jú, og við viljum afslappað við­mót en und­an­farin ár hefur afslöppun í mennta­skólum og sam­fé­lag­inu gagn­vart okkur minnkað og í stað þess kemur aukn­ing í leið­indum. Þriggja ára kerfið, COVID, áfengis- og vímu­efna­lög, skóla­bóka­sala Eymunds­sonar, kassa­vaktir og aðrar byrðar eru íþyngj­andi djöflar að draga, en ef við getum verið með skóla­töskur jafn þungar og tvö til þrjú leik­skóla­börn þá getum við haft þessar byrðar með­ferðis. Samt verður að segj­ast að þetta veldur allt bak­verkjum.

Það kemur fyrir að ég gleymi skila­verk­efnum heima og segi að hund­ur­inn hafi snætt á þeim. Rétt eins og rit­gerða­skil gleym­ast getur komið fyrir að við gleymum ein­hverjum reglum eða lögum og lendum í ves­eni. Þá er rétt að benda á að við­mót vald­hafa gagn­vart mennta­skóla­nemum hefur étið virð­ingu okkar gagn­vart þeim upp til agna, þar sem þau pæla eig­in­lega ekk­ert í okkur nema til þess að gera okkur eitt­hvert ógagn.

Höfundur er nemi við Mennta­skól­ann á Akureyri.