Ein af áleitn­ustu spurn­ingum kosn­inga­bar­átt­unnar í Banda­ríkj­unum hefur verið hvað skýri vel­gengni Donald Trump og hvernig eigi að skilja fram­boð hans. Trump er ein­fald­lega of óvenju­legur, of langt fyrir utan það sem banda­rískir kjós­endur eiga að venj­ast í for­seta­kosn­ingum til að stjórn­mála­skýrendur geti með góðu móti stað­sett hann.

Gaspur og stóryrði

Það getur verið erfitt að átta sig á Donald Trump ef maður reynir að greina hann sem stjórn­mála­mann. Hegðu hans er alger­lega á skjön við það sem við eigum að venj­ast frá hefð­bundnum stjórn­mála­mönnum, hvað þá for­ystu­mönnum og for­seta­fram­bjóð­endum stóru flokk­anna í Banda­ríkj­unum. Frá fyrsta degi fram­boðs Trumps hefur hann staðið í linnu­lausum átökum við því sem næst hverja sem er, ekki aðeins póli­tíska and­stæð­inga eða mót­fram­bjóð­endur í próf­kjöri Repúblikana­flokks­ins, heldur einnig for­ystu­menn síns eigin flokks. Milli þess að gorta af eigin stór­feng­leik og afrekum hefur hann vaðið úr einu upp­hlaups­mál­inu í annað, ausandi sví­virð­ingum og móðg­unum …