Ólafur Ragnar Grímsson for­seti til­kynnti rétt í þessu að hann hyggð­ist ekki gefa kost á sér til end­ur­kjörs í emb­ætti for­seta Íslands. Samkvæmt nið­ur­stöðum könn­unar MMR sem birt­ist í dag minnkar fylgi Ólafs Ragnars Gríms­sonar um rúm­lega 27 pró­sentu­stig frá síð­ustu könnun og mælist aðeins 25,3 pró­sent. Guðni Th. Jóhann­es­son hefur hins vegar afger­andi for­ystu með um 60 pró­senta stuðn­ing, en könn­unin var fram­kvæmd dag­ana 6. til 9. maí 2016.

Í yfir­lýs­ing­unni segir Ólafur Ragnar kann­anir hafa sýnt að fjöldi kjós­enda vilji fela honum emb­ættið á ný en það hafi líka orðið sú ánægju­lega þróun að öldur mót­mæla hafi lægt og þjóð­málin séu komin í hefð­bund­inn og frið­sam­legri far­veg. Þá sé ljóst að með atburðum síð­ustu daga að „þjóðin eigi nú kost á að velja fram­bjóð­endur sem hafa umfangs­mikla þekk­ingu á eðli, sögu og verk­efnum for­seta­emb­ætt­is­ins; nið­ur­staða kosn­ing­anna gæti orðið áþekkur stuðn­ingur við nýjan for­seta og fyrri for­setar fengu við sitt fyrsta kjör. 

Yfirlýsing Ólafs Ragnars í heild sinni:

Í nýársávarpi mínu til íslensku þjóð­ar­innar 1. jan­úar bað ég lands­menn alla að íhuga vel lýs­ing­una á kjör­stöðu Íslands sem var meg­in­boð­skapur ávarps­ins og til­kynnti að í „ljósi hennar og á grund­velli lýð­ræð­is­ins sem er okkar aðals­merki finn­ast mér blasa við hin réttu vega­mót til að færa ábyrgð for­seta á aðrar herðar og hef því ákveðið að bjóða mig ekki fram til end­ur­kjörs.“

Í kjöl­far hinnar sögu­legu mót­mæla­öldu sem reis hátt í byrjun apríl knúðu margir á um að ég breytti þess­ari ákvörðun og gæfi kost á mér á ný þótt ég hefði þegar gegnt emb­ætti for­seta í tutt­ugu ár; höfð­uðu til umróts og óvissu og lít­ils fylgis yfir­lýstra fram­bjóð­enda.

Af skyldu­rækni og ábyrgð gagn­vart þeim sem lengi höfðu sýnt mér mikið traust til­kynnti ég 18. apríl að ég myndi verða við þessum óskum en lýsti jafn­framt yfir, að ég myndi taka því vel ef í ljós kæmi að aðrir nytu nægi­legs trausts þjóð­ar­innar til að gegna emb­ætt­inu.

Kannanir hafa síðan sýnt að fjöldi kjós­enda vildi fela mér emb­ættið á ný en það hefur líka orðið sú ánægju­lega þróun að öldur mót­mæla hefur lægt og þjóð­málin eru komin í hefð­bund­inn og frið­sam­legri far­veg.

Það er nú líka orðið ljóst með atburðum síð­ustu daga að þjóðin á nú kost á að velja fram­bjóð­endur sem hafa umfangs­mikla þekk­ingu á eðli, sögu og verk­efnum for­seta­emb­ætt­is­ins; nið­ur­staða kosn­ing­anna gæti orðið áþekkur stuðn­ingur við nýjan for­seta og fyrri for­setar fengu við sitt fyrsta kjör.

Við þessar aðstæður er bæði lýð­ræð­is­legt og eðli­legt, eftir að hafa gegn­temb­ætt­inu í 20 ár, að fylgja í ljósi alls þessa rök­semda­færslu, grein­ingu og nið­ur­stöðu sem ég lýsti í nýársávarp­inu.

Ég hef því ákveðið að til­kynna með þess­ari yfir­lýs­ingu þá ákvörðun mínaað gefa ekki kost á mér til end­ur­kjörs.

Um leið þakka ég ein­læg­lega þann mikla stuðn­ing sem ég hef notið og vona að allt það góða fólk sem hvatti mig til fram­boðs sýni þess­ari ákvörðun vel­vilja og skiln­ing.

Þessi nið­ur­staða mín er studd þeirri full­vissu að þjóðin getur nú far­sæl­lega valið sér nýjan for­seta og ég er, eftir langa setu hér á Bessa­stöðum, bæði í huga og hjarta reiðu­bú­inn að ganga glaður til nýrra verka.