Ég var ekki bara sak­aður um eitt­hvað ljótt, heldur var ég sak­aður um hluti sem eru full­kom­lega á skjön við mína per­sónu, mín lífs­við­horf og gildi. Ég var sak­aður um að vera algjör and­hverfa sjálfs míns og það var sár­ast af öllu.“ Þannig lýsir Gunnar Scheving Thor­steins­son, lög­reglu­maður og sak­born­ingur í LÖKE-mál­inu, lífs­reynslu sinni í við­tali við Stundina.

Tilvera Gunnars tók stakka­skiptum á einu auga­bragði aðfara­nótt 14. apríl árið 2014. Hann var staddur í sum­ar­bú­stað með félögum sínum úr lög­regl­unni þegar starfs­menn lög­reglu­emb­ætt­is­ins á Suð­ur­nesjum þrömm­uðu inn, tóku hann fastan og vist­uðu í fanga­klefa í Grinda­vík. „Ég trúði varla að þetta væri að ger­ast. Ég hélt mig væri að dreyma,“ segir Gunnar. 

Í hönd fór atburða­rás sem hann lýsir sem súr­r­eal­ískri. Gunnar var leystur frá störfum, bor­inn þungum sökum í fjöl­miðlum og loks ákærður fyrir meinta mis­notkun per­sónu­upp­lýs­inga úr LÖKE, mála­kerfi lög­reglu. Nú er hins vegar orðið ljóst að Gunnar var hafður fyrir rangri sök og að alvar­leg­ustu ásak­an­irnar gegn honum byggðu á sandi.

Rangar upplýsingar frá Suðurnesjum

Þann 6. mars til­kynnti rík­is­sak­sókn­ari að fallið yrði frá þeim ákæru­lið sem mesta athygli hafði vakið í fjöl­miðlum og varð­aði meintar óeðli­legar upp­flett­ingar á konum í mála­skrá lög­regl­unnar. Fyrir liggur að Gunnar fletti ekki upp nema 15 af þeim 45 konum sem hann var sak­aður um að hafa skoðað í LÖKE-kerf­inu. Ekki hefur verið sýnt fram á annað en að þær flett­ingar sem eftir standa hafi tengst störfum Gunnars innan lög­regl­unnar, en hann á tíu ára feril að baki og hefur unnið að þús­undum mála.