Mak­ríl­frum­varp Sigurðar Inga Jóhanns­sonar sjáv­ar­út­vegs­ráð­herra hefur meðal ann­ars verið gagn­rýnt fyrir það hversu lítið hlut­fall mak­ríls­ins komi í hlut strand­veiði­báta, eða ein­ungis fimm pró­sent, nái frum­varpið fram að ganga. Hins vegar muni 82 pró­sent mak­ríl­kvót­ans koma í hlut tíu stór­út­gerð­ar­manna. Bent hefur verið á að í Noregi sem dæmi sé allt að tutt­ugu pró­sent mak­ríl­kvót­ans eyrna­merkt strand­veiði­flot­anum, bæði til þess að tryggja atvinnu í dreifðum byggðum lands­ins og til þess að auka verð­mæti afl­ans. Örn Pálsson, fram­kvæmda­stjóri Lands­sam­bands smá­báta­eig­enda, segir að Íslend­ingar hefðu átt að líta til Norð­manna við mótun frum­varps­ins og þá gagn­rýnir hann harð­lega að ekki hafi verið haft sam­ráð við félagið í ferl­inu. 

Verðmætari afli og augljós byggðasjónarmið

Örn Pálsson Segir byggða­sjón­ar­miðin aug­ljós því strand­veiðar á mak­ríl geti verið lyfti­stöng.

„Norðmenn hefja til dæmis ekki veið­arnar fyrr en mak­ríll­inn hefur náð ákveð­inni stærð og fitu­pró­sentu, svo þeir veiða nán­ast ein­göngu verð­mætasta mak­ríl­inn,“ segir Örn. Hann bendir á að mak­ríll veiddur á króka sé mun verð­mæt­ari og vand­aðri afurð en sú sem veidd er á önnur veið­ar­færi. Fisk­ur­inn sé snögg­kældur og komi til vinnslu sam­dæg­urs. Þá séu veið­arnar að auki mun vist­vænni.