Í grunninn er ég algjör sveitalúði. Ég vann öll sumur í fiski á Vopnafirði og var alltaf í sauðburði á vorin, alltaf í sveitinni eitthvað að þvælast. Núna er ég samt nánast orðinn einhver svona miðbæjarplebbi, eins og vinir mínir úti á landi og fjölskyldan mín myndu skilgreina það. Nú er ég að brasa við að kaupa mér íbúð og hugsa allt út frá því að vera sem næst miðbænum. Maður sogast einhvern veginn inn í svona búbblu sem gengur út á að allt sem skipti máli sé í miðborg Reykjavíkur. Þess vegna er mjög gott að eiga rætur einhvers staðar annars staðar og fara þangað til að núllstilla sig. Ég finn það alveg að eftir því sem ég er meira hér í Reykjavík, eftir því sem það líður lengra milli þess sem ég fer út á land, því meira aftengist ég því sem ég var að gera og sem …