„Mitt lof­orð til þín elsku mamma, er að halda þér á lífi í sjálfri mér. Ég skal varð­veita og til­einka mér alla þína fal­legu eig­in­leika og styrk­inn sem þú hafðir að geyma. Ég vil að allir þeir sem minn­ast þín hugsi um þig en ekki fíkil­inn, því það varst ekki þú.“

Þetta skrifar Súsanna Margrét Gunn­ars­dóttir, dóttir Aðal­heiðar Huldu Jóns­dóttur, 43 ára konu sem fannst látin í Grinda­vík fimmtu­dag­inn 7. febr­úar. Aðal­heiður skilur eftir sig þrjú börn en bæna­stund var haldin í Grinda­vík­ur­kirkju í gær­kvöldi.

„Mín von er sú að þið minn­ist hennar mömmu sem lífs­glöðu Öllu Huldu en ekki fíkils­ins sem varð því miður sterk­ari oft á tíðum og náði mikið yfir á sein­ustu árum,“ skrifar Súsanna, dóttir hennar.

„Þetta er eitt­hvað sem ég reyndi að búa mig undir og grun­aði að myndi ger­ast vegna ann­ar­legs ástands hennar en svo­leiðis er bara ekki hægt að gera. Mig verkjar í hjart­anu að þurfa að horfast í augu við blá­kaldan raun­veru­leik­ann og á ég erfitt með að skrifa eða segja upp­hátt hvað er í raun og veru búið að ger­ast. Fík­ill­inn í henni hafði staldrað við í lengri tíma í senn en hann áður gerði og varð það dýr­keypt fyrir okkar sam­band.“ 

Súsanna segir að hún hafi alltaf verið hörð­ust við mömmu sína og sér þyki það sér­stak­lega erfitt núna. „Ég vildi bara fá mömmu mína til baka en ekki fíkil­inn. Ég elskaði hana meir en orð fá lýst þó ég gat ekki alltaf sagt ég elska þig til baka við hana né horft í augu hennar þegar við töl­uð­umst við og það er eitt­hvað sem ég gat ekki gert í mínu síð­asta sam­tali við hana sem mér þykir ansi þung­bært.“

Hún hvetur fólk til að taka utan um þá sem því þykir vænt um og að taka ekki hverjum degi sem sjálf­sögðum hlut. 

„Þegar fíkil­inn fór í hlé varstu lífs­glað­asta mann­eskja sem ég hef á ævinni kynnst, vin­konur mínar elsk­uðu þig og sumar litu meira að segja á þig sem mömmu númer tvö. Elsku góða hjartað þitt sem þú hafðir að geyma ynd­is­lega mamma mín, vildir allt fyrir alla gera elsku hjartað mitt. Þú varst fyndn­ust í hverju ein­asta her­bergi sem þú labb­aðir inní og það var alltaf gaman í kringum þig. Ég veit ekki hvernig ég fer að án þín en ég veit samt sem áður að þú lýsir leið­ina, fylgir mér og færir mér kraft­inn til að takast á við lífið og gerir hið sama fyrir strák­ana þína, for­eldra og alla þá sem urðu svo heppnir að verða á vegi þínum. Ég elska þig mamma mín, alltaf.“

Súsanna segir mömmu sína hafa lýst upp hvert augna­blik með sínu stóra fal­lega brosi og hlátr­inum. 

„Góð­hjart­að­ari og fyndn­ari mann­eskju hef ég aldrei fundið og veit ég að mörg ykkar hafa sömu sögu að segja um elsku hjart­ans mömmu mína. Ég von­ast til þess að þið hugsið til hennar blíð­lega, minn­ist hennar og talið við hana þó þið sjáið hana ekki lengur. Ég vona að þegar þið heyrið í Whitney Houston þá hugsiði strax til hennar og von­andi dilliði ykkur eða syngið með, því ég veit að hún gerir það með ykkur. Ég vona að hún verði alltaf ljós í hjart­anu ykkar líkt og mínu, ég veit hún gefur okkur styrk­inn sem við sem hana þekktum þurfum og lýsir fyrir okkur leið­ina í gegnum lífið. 

Aldrei hætta að tala um hana, því hún er og verður alltaf hér hjá okkur. Endilega deilið minn­ingum um hana og við skulum minn­ast hennar með kær­leika efst í huga.“ 

Vitnað er í skrif Súsönnu Mar­grétar með góð­fús­legu leyfi hennar.