Stjórn Öryrkjabandalagasins hefur falið lögmanni sínum að hefja innheimtuaðgerðir gegn Tryggingastofnun ríkisins og íslenska ríkinu vegna svokallaðra „krónu á móti krónu“ skerðinga. Er lögmanni bandalagsins heimilt að beita þeim innheimtuaðgerðum sem þörf er á, þar með talið að höfða mál gegn dómstólum ef þörf krefur.

Forsaga málsins er að haustið 2008 setti þáverandi félagsmálaráðherra reglugerð um nýjan bótaflokk, sérstaka framfærsluuppbót, og var hann lögfestur á Alþingi árið 2009. Sérstök framfærsluuppbót náði í upphafi til bæði örorkulífeyrisþega og ellilífeyrisþega og skertist uppbótin um krónu á móti hverri krónu sem lífeyrisþegi vann sér inn sem tekjur.

Árið 2017 var umræddur bótaflokkur felldur niður hjá ellilífeyrisþegum og sú upphæð sem áður hafði verið greidd út sem sérstök framfærsluuppbót var færð inn í bótaflokkinn ellilífeyri. Með því var krónu á móti krónu skerðingin afnumin. Viðlíka breyting hefur ekki verið gerð þegar kemur að öryrkjum.

Öryrkjabandalagið bendir á að um sjö þúsund einstaklingar í hópi öryrkja fái skertar greiðslur vegna krónu á móti krónu skerðingarinnar, vegna atvinnutekna, fjármagnstekna eða lífeyrissjóðstekna. Það er mat bandalagsins að ríkissjóður taki með umræddum skerðingum til sín um fjóra milljarða króna á ári sem að öðrum kosti myndu lenda í vösum öryrkja.

Öryrkjabandalagið fól Málflutningsstofu Reykjavíkur að vinna álitsgerð um mismunum í reglum þessum þegar kemur að ákvörðunum um bætur almannatrygginga. Niðurstaða Málflutningsstofu Reykjavíkur er sú að krónu á móti krónu skerðing á greiðslum til öryrkja, en ekki til ellilífeyrisþega, kunni að fela í sér ólögmæta mismunun og brjóta gegn jafnræðisreglu stjórnarskrárinnar, auk alþjóðlegra mannréttindareglna.

Stjórn Öryrkjabandalagsins skorar á Alþingi að færa sérstöku framfærsluuppbótina inn í bótaflokkinn tekjutryggingu og leiðrétta þá mismunun sem örorkulífeyrisþegar hafi orðið fyrir frá 1. janúar 2017 með því.