„Ég fékk sjokk þegar ég frétti fyrst af því að dóm­ur­inn væri svona vægur,“ segir Anna Gílaphon Kjart­ans­dóttir um nið­ur­stöðu Hér­aðs­dóms Aust­ur­lands sem nýlega dæmdi föður hennar í fjög­urra ára fang­elsi fyrir kyn­ferð­is­brot og brot á nálg­un­ar­banni. Í við­tali við Stundina í jan­úar lýsti hún mis­þyrm­ing­unum sem hún mátti þola í æsku, bæði af hendi föður síns og ofbeld­is­fullrar stjúpu.

„Ég var mjög sár og fannst eins og mér væri ekki trúað,“ segir Anna um nið­ur­stöðu hér­aðs­dóms. „Mér fannst að hann ætti að fá miklu þyngri dóm en hann fékk. Ég vissi að hann mundi neita sök, en hann sverti mig líka til að láta sjálfan sig líta betur út.“

Kjartan Adolfs­son var ákærður í sjö liðum og sýkn­aður af þremur þeirra. Sak­ar­efni voru ítrekuð brot gegn dætrum hans þegar þær voru barn­ungar auk þess að virða ekki nálg­un­ar­bann gagn­vart annarri þeirra. 

Kjartan var í dómnum sagður hafa sýnt af sér ein­beittan brota­vilja og var gert að greiða dætrum sínum miska­bætur vegna veru­legrar til­finn­inga­rösk­unar og and­legra þján­inga, þar með talið áfallastreituröskun. Önnu greiðir hann 1,5 millj­ónir króna, en þeirri yngri greiðir hann 3 millj­ónir króna.

Varð sár yfir orðum Kjartans fyrir dómi

Anna er nítján ára í dag, býr með yngri systur sinni og segir sam­búð­ina ganga vel. Hún segir gott að vita til þess að faðir hennar hafi fengið dóm, en hún sé þó ósátt með sjálfa nið­ur­stöð­una og hvað faðir hennar sagði fyrir dómi. Þar kvaðst Kjartan ekki eiga skýr­ingu á ásök­unum Önnu og sagði hana „hafa breyst í allri hegðun og stað­hæfði að hún hefði m.a. farið að lifa óheil­brigðu líf­erni eftir að hún hóf nám í fram­halds­skóla, þá 15 ára.“ Þessum ann­ar­legu hvötum bak við ásak­an­irnar neit­aði Anna fyrir dómi.

„Hann sagði að ég hefði verið að ljúga upp á sig“

„Ég las yfir dóm­inn og hann sagði að ég hefði verið að ljúga upp á sig af því að ég var byrjuð að lifa óheil­brigðu lífi, byrja að drekka og reykja,“ segir Anna. „Hann sagði að ég hefði viljað flýja frá honum til að vera dópisti. En að sjá mig í dag, ég er ekki sú sem hann segir. Ég er miklu betri mann­eskja en ég var. Og ég varð mjög sár þegar ég sá þetta.“

Hlaut áður dóm og konan hans einnig

Áður var Kjartan dæmdur í tíu mán­aða fang­elsi árið 1991 fyrir ítrekuð kyn­ferð­is­brot gegn elstu dóttur sinni, Guðrúnu Kjart­ans­dóttur, sem árang­urs­laust reyndi að vernda yngri systur sínar fyrir föður sínum. Dætur hans voru allar á aldr­inum fimm til sjö ára þegar þær segja föður sinn hafa byrjað að brjóta gegn sér.

Þá var stjúp­móðir Önnu og yngri systur hennar, Tipvipa Arunvongwan, sem fædd er árið 1980, ákærð fyrir að hafa „í refs­ing­ar­skyni, margend­ur­tekið og á alvar­legan hátt, veist að og ógnað heilsu og vel­ferð“ dóttur sinnar og stjúp­dætra, með ofbeldi „sem var til þess fallið að ógna, mis­þyrma og mis­bjóða börn­unum and­lega og lík­am­lega“.

Dómur féll í hér­aði í mars 2016 þar sem hún var dæmd í tíu mán­aða fang­elsi, þar af sjö mán­aða skil­orðs­bundið, fyrir lík­am­legar refs­ingar og mis­þyrm­ingar gagn­vart börn­unum, auk þess sem fram­koma hennar þótti van­virð­andi og ógna heilsu þeirra og vel­ferð. Þó var talið að yngsta stelpan, dóttir hennar, hefði fengið betri með­ferð en stjúp­dæt­urnar. Sjálf sagð­ist hún í skýrslu­töku hjá lög­reglu hafa slegið dóttur sína til mála­mynda, eða til að gæta jafn­ræðis gagn­vart börn­unum og sýna stjúp­dætr­unum að hún elskaði börnin jafnt. Anna lýsti því í við­tali við Stundina að hún hefði verið neydd, af stjúp­móður sinni, til að borða skemmdan mat.