Við sjáum mynd­ina af honum, þar sem hann stendur bros­andi úti í nátt­úr­unni með dæt­urnar í fang­inu. Í mynda­texta segir að ham­ingjan sé þar. Þannig var myndin sem birt­ist af honum í Morg­un­blað­inu, og þannig var ásjónan sem fólk hafði af fjöl­skyld­unni. Elsta dóttir hans fylgd­ist með úr fjar­lægð, með stöðugar áhyggjur af systrum sínum. Hún ótt­að­ist að hann myndi gera þeim það sama og hann gerði henni.

Eins und­ar­lega og það kann að hljóma var það viss léttir þegar Guðrún Kjart­ans­dóttir frétti af því að yngri systir hennar hefði kært föður þeirra fyrir kyn­ferð­is­of­beldi. Af því að innst inni hafði hún alltaf ótt­ast að hann hefði ekk­ert breyst, en verið van­máttug gagn­vart aðstæðum, þar sem ekk­ert var hægt að gera, annað en að sitja og bíða – og vona það besta. Faðir hennar situr nú í gæslu­varð­haldi …