Ég er mat­reiðslu­maður í grunn­inn en fyrir nokkrum árum vatt ég mínu kvæði í kross og fór í háskól­ann að læra þjóð­fræði. En mat­ur­inn fylgdi mér og nú fæst ég við mat­ar­rann­sóknir, velti fyrir mér sögu matar og matseldar.  

Ég er nefni­lega í meist­ara­námi í þjóð­fræði með­fram vinnu hér í Safna­hús­inu. Ég byrj­aði að vinna hér fyrir tveimur árum, eftir að ég kláraði BA-nám í þjóð­fræð­inni. Hér vinna þjóð­fræð­ingar, kvik­mynda­fræð­ingur, bók­mennta­fræð­ingur, mið­alda­fræð­ingur og mynd­list­ar­menn meðal annnars. Þetta er æðis­legur staður, bæði til að vinna á og læra á. Hér er góð orka og góð þögn líka.

Ég fékk styrk úr Nýsköp­un­ar­sjóði til að vinna þjóð­fræði­verk­efni sem snýst um það hvað við lærum um hvert annað í gegnum mat. Hvernig við kynnum okkur með mat. Hug­myndin kom þegar ég var á mínum upp­á­haldsveit­inga­stað, Mandí í Veltu­sundi. Veit­inga­menn­irnir þar eru frægir fyrir það hversu opnir, hressir og skemmti­legir þeir eru. Ég ákvað …