Dóms­mála­ráð­herra fund­aði með Ólafi Haf­steini Ein­ars­syni, ásamt Öryrkja­banda­lagi Íslands og Lands­sam­tök­unum Þroska­hjálp, þann 7. mars. Þar greindi Ólafur Sigríði Á. Andersen frá harð­ræði sem hann var beittur þegar hann var vistaður með föngum vegna þess að hann var fatl­aður, þótt hann hefði ekki framið neina glæpi. Hann og full­trúar þess­ara sam­taka fóru fram á að rann­sókn yrði hafin á þessum mála­flokki og hann fengi opin­bera við­ur­kenn­ingu á að brotið hefði verið á honum. Að sögn Ólafs var ráð­herra ekki fús til að gefa nein lof­orð, eða hefja rann­sókn að svo stöddu.

 Ólafur er öryrki með sam­setta fötlun, en hann er lög­blindur, floga­veikur og með væga þroska­hömlun. Á níunda ára­tugnum var Ólafur vistaður árum saman í kvenna­fang­els­inu Bitru á níunda ára­tugnum með öðrum fötl­uðum ein­stak­lingum sem deildu efstu hæð húss­ins með refsi­föngum. Þar varð Ólafur að eigin sögn fyrir miklu harð­ræði, bjó við hót­anir og and­legt ofbeldi, auk þess sem sjálf­ræði hans sem lög­ráða ein­stak­lingur var ekki virt.

„Ég sagði henni að sama hvernig hún myndi bregð­ast við að þá myndum við halda áfram að berj­ast fyrir þessu máli.“

Þann 8. febr­úar sendu Ólafur, ÖBÍ og Þroska­hjálp dóms­mála­ráð­herra bréf þar sem óskað var eftir fundi en erindi þeirra var ekki svarað fyrr en tæpum mán­uði síðar, þegar Stundin, Rúv og fleiri fjöl­miðlar höfðu fjallað um málið. Þá var þeim boðið á fund með ráð­herra 7. mars.

Að fundi loknum sagði Ólafur að fund­ur­inn hefði gengið vel, þótt engu hafi verið lofað hafi ráð­herra hlustað á sögu hans og fram­lengt fund­ar­tím­ann úr hálfum tíma í heilan. „Þetta komst til skila. Hún tók vel á móti okkur,“ sagði Ólafur. Aðspurður hvort ráð­herra hafi gefið ein­hverjar vænt­ingar um fram­haldið hafði Ólafur það eftir Sigríði að hún vildi frekar skoða stöð­una í dag en að líta til for­tíðar.  „Ég sagði henni að sama hvernig hún myndi bregð­ast við þá myndum við halda áfram að berj­ast fyrir þessu máli,“ segir Ólafur. „Við ætlum að halda áfram.“