Dómsmálaráðherra fundaði með Ólafi Hafsteini Einarssyni, ásamt Öryrkjabandalagi Íslands og Landssamtökunum Þroskahjálp, þann 7. mars. Þar greindi Ólafur Sigríði Á. Andersen frá harðræði sem hann var beittur þegar hann var vistaður með föngum vegna þess að hann var fatlaður, þótt hann hefði ekki framið neina glæpi. Hann og fulltrúar þessara samtaka fóru fram á að rannsókn yrði hafin á þessum málaflokki og hann fengi opinbera viðurkenningu á að brotið hefði verið á honum. Að sögn Ólafs var ráðherra ekki fús til að gefa nein loforð, eða hefja rannsókn að svo stöddu.

 Ólafur er öryrki með samsetta fötlun, en hann er lögblindur, flogaveikur og með væga þroskahömlun. Á níunda áratugnum var Ólafur vistaður árum saman í kvennafangelsinu Bitru á níunda áratugnum með öðrum fötluðum einstaklingum sem deildu efstu hæð hússins með refsiföngum. Þar varð Ólafur að eigin sögn fyrir miklu harðræði, bjó við hótanir og andlegt ofbeldi, auk þess sem sjálfræði hans sem lögráða einstaklingur var ekki virt.

„Ég sagði henni að sama hvernig hún myndi bregðast við að þá myndum við halda áfram að berjast fyrir þessu máli.“

Þann 8. febrúar sendu Ólafur, ÖBÍ og Þroskahjálp dómsmálaráðherra bréf þar sem óskað var eftir fundi en erindi þeirra var ekki svarað fyrr en tæpum mánuði síðar, þegar Stundin, Rúv og fleiri fjölmiðlar höfðu fjallað um málið. Þá var þeim boðið á fund með ráðherra 7. mars.

Að fundi loknum sagði Ólafur að fundurinn hefði gengið vel, þótt engu hafi verið lofað hafi ráðherra hlustað á sögu hans og framlengt fundartímann úr hálfum tíma í heilan. „Þetta komst til skila. Hún tók vel á móti okkur,“ sagði Ólafur. Aðspurður hvort ráðherra hafi gefið einhverjar væntingar um framhaldið hafði Ólafur það eftir Sigríði að hún vildi frekar skoða stöðuna í dag en að líta til fortíðar.  „Ég sagði henni að sama hvernig hún myndi bregðast við þá myndum við halda áfram að berjast fyrir þessu máli,“ segir Ólafur. „Við ætlum að halda áfram.“