Tekju­hæsta 1 pró­sent Íslend­inga hefur stór­aukið hlut­deild sína í heild­ar­fjár­magnstekjum lands­manna frá 2012. Árið 2012 runnu 34 pró­sent af öllum fjár­magnstekjum hjóna og sam­búð­ar­fólks á Íslandi til tekju­hæsta eina pró­sents­ins, en á síð­asta ári var hlut­fallið komið upp í 45 pró­sent. 

Sams konar aukn­ing kemur í ljós þegar fjár­magnstekjur tekju­hæstu 10 pró­sent­anna eru skoð­aðar. Árið 2012 tók þessi hópur til sín 57,5 pró­sent fjár­magnstekna, en árið 2016 runnu 71,5 pró­sent tekn­anna tekju­hæsta hópnum í hlut. Þetta er nið­ur­staðan þegar rýnt er í stað­tölur rík­is­skatt­stjóra um álagn­ingu ein­stak­linga og hjóna.

Þessir fjár­sterku hópar njóta þeirra for­rétt­inda á Íslandi að fjár­magnstekjur eru skatt­lagðar mun minna en almennar launa­tekjur og jafn­framt miklu minna en tíðkast í flestum ríkjum OECD. Sú verður áfram raunin, jafn­vel þótt áform nýrrar rík­is­stjórnar Katrínar Jak­obs­dóttur um 2 pró­sentu­stiga hækkun fjár­magnstekju­skatts verði að veru­leika. Að sama skapi er hámarks­á­lagn­ing tekju­skatts á tekju­hæstu laun­þega minni á Íslandi en í flestum nágranna­lönd­unum. Ný rík­is­stjórn hefur ekki boðað neinar breyt­ingar á því.

„Raunverulegur ávinningur af fjármagni verði skattlagður“

 Í stjórn­ar­sátt­mála rík­is­stjórn­ar­innar er hins vegar boðuð end­ur­skoðun á skatt­stofni fjár­magnstekju­skatts­ins, en þar liggur engin útfærsla fyrir. Bjarni Bene­dikts­son fjár­mála­ráð­herra hefur þó gefið í skyn að fyr­ir­hug­aðar breyt­ingar miði að því að skatt­leggja raun­á­vöxtun frekar en nafn­á­vöxtun og verja þannig fjár­magns­eig­endur fyrir verð­bólgu­á­hrifum.

Í nýfram­lögðu fjár­laga­frum­varpi hans fyrir árið 2018 segir í grein­ar­gerð að „skatt­stofn fjármagnstekju­skatts [verði] tek­inn til end­ur­skoð­unar, með það fyrir augum að raun­veru­legur ávinn­ingur af fjármagni verði skatt­lagður og alþjóðlegur sam­an­burður [verði] um leið auð­veld­ari“.