Dæmdur fyrir hrottalega nauðgun gegn þroskahamlaðri konu – fékk uppreist æru í fyrra

Maður sem dæmdur var í tveggja ára fang­elsi fyrir að nauðga og mis­þyrma konu með þroska­hömlun árið 1998, fékk upp­reist æru þann 8. ágúst í fyrra.

Með­mæl­endur manns­ins voru mynd­lista­mað­ur­inn Þorlákur Morthens, oft kall­aður Tolli, og Sólveig Eiríks­dóttir, stofn­andi veit­inga­stað­ar­ins Gló.

Nafn manns­ins er afmáð í gögn­unum sem dóms­mála­ráðu­neytið afhenti Stund­inni í gær. Að því er fram kemur í tölvu­pósti frá upp­lýs­inga­full­trúa ráðu­neyt­is­ins er ástæðan sú að dóm­stólar ákváðu að þing­hald í mál­inu væri lokað og að dómur yrði birtur án nafns. Hann var hins vegar nafn­greindur í fjöl­miðlum á sínum tíma. 

Fram kemur í dómi Hér­aðs­dóms Reykja­víkur, sem kveð­inn var upp þann 26. mars árið 1998, að mað­ur­inn hafi haldið kon­unni, sem er með þroska á við 6 ára barn, nauð­ugri á heim­ili sínu í tæp­lega sól­ar­hring og mis­þyrmt henni. Jafn­framt fannst mynd­band með barnaklámi á heim­ili hans.

Sagði konuna hafa viljað það

Maðurinn hitti kon­una í miðbæ Reykja­víkur aðfara­nótt 6. des­em­ber og fór hann með hana á heim­ili sitt þar sem hann nauðg­aði henni og mis­þyrmdi. 

Eftir að hann sofn­aði áfeng­is­dauða tókst kon­unni að hringja í for­eldra sína sem leit­uðu aðstoðar lög­reglu. Þegar lög­reglan kom á heim­ili manns­ins var hún í hand­járnum og með mikla áverka.

Í dóm­inum kemur fram að mað­ur­inn hafi við­ur­kennt að hafa hand­járnað kon­una, bundið og lamið með hundaól. Við­ur­kenndi hann að sumir áverk­arnir á henni væru af sínum völdum en sagði að það sem fram fór hefði verið með vilja hennar.

Við ákvörðun refs­ingar var höfð hlið­sjón af því að brotin beindust að kyn­frelsi kon­unnar sem er þroska­heft. Hann hefði svipt hana frelsi í marga klukku­tíma og valdið henni miklum áverkum. Þótti tveggja ára fang­els­is­refs­ing hæfi­leg og 109 daga gæslu­varð­halds­vist kom refs­ing­unni til frá­dráttar. 

Orðinn „fallegri og stærri einstaklingur“

Maðurinn sótti um upp­reist æru þann 28. febr­úar 2016. Fram kemur í með­mæla­bréfi Þorláks Morthens að hann hafi verið sam­ferða honum und­an­farin ár og kynnst þar „ábyrgum og traustum manni sem hefur lagt á sig mikla og heið­ar­lega vinnu í sjálfan sig og er í dag það sem við köllum traustur sam­borg­ari“. 

Í bréfi sínu seg­ist Sólveig Eiríks­dóttir hafa þekkt mann­inn í hart­nær 30 ár. „Ein­stak­lega opinn og hjarta­hlýr maður og er góður faðir og afi að ég veit,“ skrifar hún og bætir því við að hann hafi vaxið og dafnað, orðið að „fal­legri og stærri ein­stak­lingi á öllum sviðum“. Hann sé „traustur, heið­ar­legur og góður vinur með ein­stak­lega sterka rétt­læt­is­kennd“. 

Ólöf Nordal, þáver­andi inn­an­rík­is­ráð­herra, lagði til þann 19. júlí 2016, í sam­ræmi við stjórn­sýslu­hefðir og lög, að mað­ur­inn fengi upp­reist æru og stað­festi Guðni Th. Jóhann­es­son for­seti til­lög­una þann 8. ágúst sama ár.

Uppfært kl. 18:39:

Haft var eftir Sólveigu Eiríks­dóttur í fréttum Stöðvar 2 að með með­mæl­unum hefði hún ekki viljað sam­þykkja eða rétt­læta á nokkurn hátt þann glæp sem mað­ur­inn framdi. Hún hafi ein­göngu verið að votta um góða hegðun hans á til­teknu tíma­bili, að hann sé orðin breytt og betri mann­eskja.