Áhugi íslensks almenn­ings á lífi og listum Ástu Sig­urð­ar­dóttur kvikn­aði um leið og hún steig fyrst fram á sjón­ar­sviðið og virð­ist ekk­ert hafa dvínað eftir því sem árin líða. Eina bók hennar, smá­sagna­safnið Sunnu­dags­kvöld til mánu­dags­morg­uns, frá árinu 1961, vakti verð­skuld­aða athygli á sínum tíma og var efni hennar end­ur­út­gefið ásamt ljóðum í bók­inni Sögur og ljóð sem kom út árið 1985. Sú hefur verið end­ur­prentuð í tvígang, síð­ast með leik­húskápu þar sem leik­konan Birgitta Birg­is­dóttir prýðir for­síð­una í hlut­verki Ástu. Leik­ritið naut gríð­ar­legra vin­sælda þegar það var sett upp árið 2020 en það byggði á ævi Ástu, sem Friðrika Ben­ón­ýs­dóttir hafði skráð á 10. ára­tugnum. Sú ævi­saga, Minn hlátur er sorg, var end­ur­út­gefin fyrir nokkrum árum og hefur notið mik­illa vin­sælda.

Tragísk Ásta

Þau okkar sem hafa heill­ast af Ástu fáum hrein­lega ekki nóg. Hún hefur þegar öðl­ast sess sem goð­sögn í íslensku menn­ing­ar­lífi vegna óhefð­bund­ins frjáls­lyndis, gíf­ur­legra list­rænna …