Í morgun kom Sam­stöðukór fyrir frjálsri Palest­ínu saman fyrir utan Alþing­is­húsið. Kórinn hefur und­an­farið safn­ast viku­lega saman fyrir utan ýmis ráðu­neyti til að vekja athygli á mál­stað Palest­ínu.

Magnús Magn­ús­son, einn kór­með­lima, segir að með söngnum séu þau að reyna að fá stjórn­mála­menn til að koma á frið­sömum aðgerðum til að bregð­ast við ástand­inu fyrir botni Mið­jarð­ar­hafs.

„Þjóð­ar­morði Ísraels á Gaza, stríð­inu í Líbanon og her­nám­inu á Palest­ínu,“ segir hann. „Við viljum að það verði settar við­skipta­þving­anir á Ísrael, við viljum að Ísrael verði ein­angrað á alþjóða­vísu þangað til að ofbeld­inu linnir og Palest­ínu­menn fá að vera frjálsir.“

Í þess­ari viku var söngnum beint að þing­mönnum stjórn­ar­and­stöð­unnar. Vakin var athygli á því að ímynd Ísraels gagn­vart heim­inum væri ónýt til fram­búðar og þess kraf­ist að þing­menn sam­þykktu þings­á­lykt­un­ar­til­lögu um við­skipta­þving­anir gegn Ísrael eins fljótt og auðið væri. En þessa til­lögu lagði Steinunn Þóra Árna­dóttir, þing­maður Vinstri grænna fram, þann 13. sept­em­ber síð­ast­lið­inn. Með­flutn­ings­menn voru úr VG, Pírötum, Sam­fylk­ingu og Viðreisn.

„Málefni Palest­ínu eru hvorki hægri né vinstri mál­efni,“ segir Magnús. „Þetta snertir alla og við erum núna að heim­sækja öll ráðu­neyti stjórn­ar­flokk­anna en við ætum samt sem áður að veita stjórn­ar­and­stöð­unni aðhald og krefja þau um aðgerðir.“

Eldsneyti inn í að halda áfram

Aðeins tveir þing­menn stjórn­ar­and­stöð­unnar komu og hlýddu á söng­inn. Það voru þeir Andrés Ingi Jónsson, þing­maður Pírata, og Jakob Frímann Magn­ús­son, þing­maður Flokks fólks­ins.

Andrés Ingi segir í sam­tali við Heim­ild­ina að sér finn­ist söng­ur­inn mjög fal­leg leið til að minna fólk á þjóð­ar­morðið sem eigi sér stað fyrir botni Mið­jarð­ar­hafs. Aðspurður segir hann að Ísland ekki vera að gera nóg. „Það er aldrei hægt að gera of mikið til að koma í veg fyrir ofbeldi,“ segir hann.

Er þetta að fara að hvetja þig til að gera fleira í þessum til­tekna mál­stað?

„Þetta er alla­vega elds­neyti inn í að halda áfram.“

Jakob Frímann kom gang­andi út úr Alþing­is­hús­inu þegar söng­ur­inn hófst. „Ég elska söng og þegar fólk kemur saman og syngur frá hjart­anu þá hrærir það við hjarta þeirra sem á hlýða,“ segir hann.

Spurður hvort Ísland sé að aðhaf­ast nóg í mál­stað Palest­ínu er Jakob Frímann nokkuð loð­inn í svörum. „Ég heyri óskir um að slíta við­skipta­sam­bandi við Ísrael. Það hefur verið reynt ein­hvern tím­ann og var aft­ur­kallað nokkrum dögum síðar. Við vorum að sam­mæl­ast um nokkuð harð­orða sam­þykkt, á vett­vangi hinna sam­ein­uðu þjóða. Við erum mjög ein­huga um það utan­rík­is­mála­nefnd, sem ég sit í.“

Sjálfur seg­ist hann sér vera veru­lega ofboðið yfir því sem sé að eiga sér stað á svæð­inu. „Ég held ég deili því með flestum. Það er með ólík­indum.“ Hann segir það enn fremur sorg­legt að Banda­ríkin, vina­þjóð okkar, geri ekki meira í mál­unum. „[Þau] virð­ist vera sem næst vilja­laus verk­færi í þessu.“

Syngja alltaf sama lagið

Magnús segir að með söngnum sé reynt að koma til stjórn­mála­manna með eins frið­sömum hætti og hægt sé. Kórinn syngur alltaf sama lagið. Það er „Þú veist í hjarta þér,“ gam­alt frið­ar­lag eftir Þorstein Valdi­mars­son. 

Silja Aðal­steins­dóttir, einn með­lima kórs­ins, skýrir fyrir blaða­manni að lagið hafi orðið til út af bar­átt­unni gegn her í landi. Það hafi þó aldrei slegið í gegn eins og „Ísland úr Nató, her­inn burt,“ vegna þess hve milt og blítt það er. 

„En það hefur alltaf átt sinn stað í hjörtum þessa fólks. Núna finnst mér það eiga svo vel við. Þótt við séum fá og smá þá eigum við að segja satt og berj­ast með Palest­ínu gegn þessum ofbeld­is­verkum.“

Sjálf seg­ist Silja hafa alist upp á sögum um seinni heims­styrj­öld­ina og útrým­ingu gyð­inga. „Morð á sex millj­ónum sak­lausra manna. Þessi end­ur­tekn­ing á þeim glæpum finnst mér svo hrylli­leg að ef ég get lagt smá lóð á vog­ar­skál­arnar þá skirr­ast ég ekki við það.“