Það er ótrú­lega gaman að fara út á góðum sum­ar­degi með góðum félögum og eiga skemmti­lega stund með þeim á hlaupum, eða bara fara út og vera einn með sínum hugs­unum og tæma hug­ann alger­lega og upp­lifa síðan þessa miklu vellíðan að loknu hlaupi.

Stór hluti af ánægj­unni við hlaupin er síðan að setja sér mark­mið og ná þeim. Þá er það ekki síður veg­ferðin í átt að mark­mið­inu sem er skemmti­leg, en að ná mark­mið­inu sjálfu, sem getur verið að taka þátt í almenn­ings­hlaupi hér á Íslandi eða taka þátt í stórum borg­ar­hlaupum með tug­þús­undum ann­arra þátt­tak­enda og að minnsta kosti öðru eins á hlið­ar­lín­unni sem hvetja mann áfram. 

Hlaupin færa manni líka mikið frelsi. Það er hægt að fara hvert sem er og hvenær sem er út að hlaupa og á ferða­lögum eru hlaup oft besta og skemmti­leg­asta …