Á Borg­ar­bóka­safn­inu í Grófinni eru feðginin Snæbjörn Brynjars­son og Sigríður Brynja Snæ­björns­dóttir önnum kafin í leik í litlu tré­húsi í barna­horn­inu. 

„Hún krafð­ist þess að fara á stóra bóka­safnið. Mig lang­aði að fara í sund og pakk­aði fyrir það en hún tók eig­in­lega ekki annað í mál en að fara á stóra bóka­safnið, ég veit ekki einu sinni hvernig hún mundi eftir því. Við erum búin að leika okkur í þessu húsi heil­lengi og núna áðan var ég að fara í leik­skól­ann og hún í vinn­una þannig að við erum búin að vera í ýmsum hlut­verka­leikjum.

Annars er ég svo tómur í höfð­inu þessa stund­ina, það er eig­in­lega ekk­ert mér efst í huga. Mig langar alveg að segja eitt­hvað eins og að Ísrael-Palest­ína væri mér efst í huga en það er bara ekki raunin ef ég á að segja eins og er. Ég er nýbú­inn að vera í mik­illi vinnu­törn og er bara í nokk­urra daga fríi. Ég er búinn að slökkva á öllu. Það þarf að safna smá orku og sofa aðeins meira. Ég er nýkom­inn í bæinn, ég bý í Horna­firði. En ætli það sé ekki sex­tugs­af­mæli tengda­föður míns sem er núna á næst­unni, þess vegna erum við í bænum.

Við konan mín fundum vinnu í Horna­firði sem okkur finnst skemmti­leg og svo eigum við smá fjöl­skyldu á svæð­inu. Við höfum aldrei búið úti á landi og lang­aði að prufa það. Við erum búin að vera einn vetur en það sem heldur okkur þar er hvað þetta er þægi­legt sam­fé­lag og skemmti­legt fólk og ótrú­lega margt hægt að gera eins og í bænum. Það er auð­veld­ara að koma hlutum í kring sem er miklu flókn­ara að skipu­leggja og fram­kvæma í bænum.

Konan mín kemur á mið­viku­dag­inn með hina dóttur okkar, sem er aðeins yngri, þá förum við í allt annað pró­gramm. Núna erum við bara tvö að hanga. Það er allt annað líf þegar við erum tvö. Það er ákveðin gæða­stund. Ég leyfi henni bara að ráða ferð­inni og sjá hvað hún vill sjá í borg­inni. Ég var búinn að ímynda mér að við myndum fara í Laug­ar­dals­laug eða Hús­dýra­garð­inn eða eitt­hvað svona. En svo krafð­ist hún þess að fara og sjá bóka­safnið. Það getur vel verið að við tökum stræt­ó­ferð upp á djó­kið, þó að við séum á bíl, en það kemur í ljós. Sigríður Brynja, hvað langar þig að gera í Reykja­vík?“