Öllum þeim sem vistaðir voru á með­ferð­ar­heim­il­inu í Varp­holti og á Lauga­landi býðst að bóka fund hjá mennta- og barna­mála­ráðu­neyt­inu. Þar gefst þeim tæki­færi til að ræða nið­ur­stöður skýrslu rann­sókn­ar­nefndar um starf­semi með­ferð­ar­heim­il­is­ins. Nið­ur­staða skýrsl­unnar var sú að börn sem vistuð voru á með­ferð­ar­heim­il­inu hefðu verið beitt and­legu ofbeldi á kerf­is­bund­inn hátt.

Nokkur óvissa hefur ríkt um það hvaða ráðu­neyti myndi taka skýrsl­una til áfram­hald­andi umfjöll­unar þar sem Gæða- og eft­ir­lits­stofnun vel­ferð­ar­mála, sem falið var að gera könnun á starf­semi heim­il­is­ins á ára­bil­inu 1997 til 2007, heyrir undir félags- og vinnu­mark­aðs­ráðu­neyti. Barna­vernd­ar­mál heyra hins vegar undir mennta- og barna­mála­ráðu­neyti þar sem Ásmundur Einar Daðason situr á stóli ráð­herra. Ásmundur hafði for­göngu um það á síð­asta ári að starf­semi heim­il­is­ins yrði rann­sökuð þegar hann sat sem félags- og barna­mála­ráð­herra. Er nið­ur­staðan nú sú að hans ráðu­neyti muni taka við fram­haldi máls­ins.

Í gær­morgun sendi Gæða- og eft­ir­lits­stofnun vel­ferð­ar­mála, fyrir hönd ráðu­neyt­is­ins, þeim ein­stak­lingum sem vistaðir voru á með­ferð­ar­heim­il­inu tölvu­póst þar sem þeim var boðið að bóka fund í ráðu­neyt­inu til að ræða nið­ur­stöður skýrsl­unnar og þær aðgerðir sem ráðu­neytið hefði unnið í kjöl­far hennar. Samkvæmt upp­lýs­ingum frá ráðu­neyt­inu er þó enn ekki vitað til hvaða aðgerða verður gripið í kjöl­far skýrsl­unnar, hvort fólk­inu sem vistað var þar verði boðnar fébætur eða aðrar skaða­bætur til að mynda. Það muni helg­ast af því sem fram komi á umræddum fundum með fólk­inu sem um ræðir, hverjar þeirra áherslur og vilji verði.

Samkvæmt sömu upp­lýs­ingum úr ráðu­neyt­inu mun Ásmundur sjálfur hugs­an­lega funda með ein­hverjum fyrrum vist­barna en fleiri starfs­menn ráðu­neyt­is­ins muni sitja fund­ina.

Í sam­tölum Stund­ar­innar við fjölda kvenna sem vistaðar voru á með­ferð­ar­heim­il­inu hefur komið fram hörð gagn­rýni á það sam­bands­leysi sem þeim hefur þótt ein­kenna málið allt, bæði á meðan á vinnslu skýrsl­unnar stóð en eins eftir að hún var gerð opin­ber fyrir hálfum mán­uði síðan. Þær hafa sagst vera bæði undr­andi og ósáttar með að ekki hafi komið fram skýr svör um hver afdrif skýrsl­unnar eigi að verða, til hvaða aðgerða eigi að grípa til að ofbeldi sem þetta geti ekki end­ur­tekið sig og hvernig eigi að koma til móts við þeirra skaða. Fjöldi þeirra hefur jafn­framt lýst því að þeim þyki lág­marks­krafa að hið opin­bera tryggi þeim fag­lega aðstoð til að vinna úr sál­rænum vanda vegna vist­un­ar­innar á heim­il­inu. Til þessa hafi þeim ekki boð­ist neitt slíkt.