Valda­taka tali­bana í Afganistan vekur óhug um víða ver­öld. Konur faldar á bak við bláar búrkur koma upp í hug­ann sem tákn­mynd ótta- og ógn­ar­stjórnar þeirra. Almenn­ingur í land­inu ótt­ast að sagan muni end­ur­taki sig. Óttinn birt­ist í örvænt­ing­ar­fullum til­raunum til að leggja á flótta land­leið­ina eða með flugi. Allt er lagt í söl­urnar. Það á ekki síst við um konur sem til­heyra ákveðnum hópum og þá sem hafa starfað hjá alþjóða­stofn­unum síð­ast­liðin 20 ár og þannig verið „boð­berar vest­rænna gilda“, sem eru svik við trúna og jafn­vel rétt­lætir dauða­refs­ingu að mati tali­bana.  

Það er ekki mögu­legt að tala um stöðu kvenna í Afganistan án þess að fjalla fyrst um átök innan lands­ins. Barátta og valda­taka tali­bana á sér langa for­sögu. Þeir eru hluti af net­verki ísla­mista um allan heim. Við verðum einnig að horfast í augu við óþægi­legar stað­reyndir. Það er vissu­lega mark um kald­hæðni örlag­anna hversu mik­inn þátt …