Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 4 árum.

„Dóttir mín er ekki bara eitthvert númer úti í bæ“

For­eldr­ar stúlku sem var tólf ára göm­ul þeg­ar hún varð fyr­ir bíl segj­ast reið og sár út í lög­regl­una fyr­ir að draga það að af­greiða slys­ið þang­að til tveim­ur ár­um seinna þeg­ar það var ann­ars veg­ar fellt nið­ur og hins veg­ar sagt fyrnt. Öku­mað­ur­inn stakk af frá vett­vangi.

„Dóttir mín er ekki bara eitthvert númer úti í bæ“

Þann 13. febrúar 2018 breyttist líf hjónanna Sigríðar Heiðu Hallsdóttur og Þórðar Björns Ágústssonar og dóttur þeirra til frambúðar. 

„Ég var að græja elstu dóttur okkar á árshátíð þegar síminn hringir og mér er sagt að það hefði verið ekið á hana,“ segir Sigríður sem oftast er kölluð Heiða. 

Dóttir þeirra, þá tólf ára, var að koma af frjálsíþróttaæfingu í Laugardalnum og var að verða of sein í strætó sem stoppaði á Suðurlandsbrautinni. Þegar hún stendur á gangstéttinni sér hún að strætó er kominn og hugsar með sér að hún verði að drífa sig. Hún lítur í kringum sig, sér enga bíla og ætlar yfir götuna þegar bíll ekur á hana og hún kastast upp í loft og lendir svo á götunni illa áttuð og slösuð.

Ökumaðurinn sem hafði keyrt á hana nam ekki staðar eftir atburðinn, athugaði ekki með líðan hennar og kallaði hvorki á sjúkrabíl né lögreglu heldur …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár