Jæja. Nú gengur á með próf­kjörum, flokksvali eða hvað við þau eru kölluð.

Þar er nú aldeilis stuð.

Okkur utan­að­kom­andi kann að þykja þessi keppni for­vitni­leg og jafn­vel spenn­andi, en sjaldan eiga jafn fáir jafn mikið undir einmitt eins fáum og í þessum próf­kjörum.

Það getur nefni­lega oltið á örfáum mann­eskjum hvort þú verður þing­maður. Eða borg­ar­full­trúi.

Ekki vegna úrslita í kosn­ingum, heldur af því hverja flokks­fé­lagar þínir völdu á fram­boðs­list­ann. Kosn­ing­arnar sjálfar eru oft nán­ast auka­at­riði, því að sum sæti á lista eru alger­lega örugg sæti kjör­inna full­trúa.

Er ekki tíma­bært að skoða þetta nánar?

Gerum það stutt­lega, en þó alls ekki vís­inda­lega og hreint ekki tæm­andi.

Ein gömul saga – en sannarlega fyrirboði

Löngu áður en svokölluð próf­kjör komu til sög­unnar urðu til vísar að þeim, en smærri og með þrengri kjós­enda­hópi en síðar varð.

Yfir­leitt var þetta fyr­ir­bæri kallað próf­kosn­ing. Algengastar voru þær hjá Sjálf­stæð­is­flokknum í …