Þær mæðgur Didda og Signý og Hrafn­hildur, móðir Diddu, taka á móti blaða­manni og ljós­mynd­ara á heim­ili Diddu í Grinda­vík. Yfir kaffi­bolla við eld­hús­borðið berst talið meðal ann­ars að stöðu kvenna í sam­fé­lag­inu þá og nú, barna­upp­eldi, dugn­aði og hlut­skipti feðr­anna. Þó margt hafi áunn­ist er varðar rétt­indi kvenna eru þær sam­mála því að ekki megi sofna á verð­inum.

Þær eiga það sam­eig­in­legt að hafa byrjað snemma að vinna og alla tíð unnið mikið. Didda segir að ímyndin um hina full­komnu heima­vinn­andi hús­móður sé fal­leg mynd í sínum huga. Hún hafi lofað sjálfri sér því í hvert skipti sem hún varð ófrísk að nú væri við hæfi að verða heima­vinn­andi. En allt kom fyrir ekki. 

„Það æxl­að­ist alltaf þannig að ég var allt í einu búin að ráða mig í hálft starf sem varð svo að 150% stöðu innan tíðar. Ég dáist að konum sem velja sér það að vera …