Nýársheiti og hvernig skal brjóta þau

Kæra les­önd, nú þegar ég hef tapað fimm kílóum í loka­prófum, grætt 8 yfir hátíð­irnar og skotið sirka 20 flug­eldum eftir sirka jafn­marga bjóra er kom­inn tími til þess að falla í móki djamm­visku­bits fyrir eigin rit­hendi og segja frá því hvernig ég mun brjóta nýárs­heitin mín.

Til sam­an­burðar gekk síð­asta ár frekar vel. Ég útskrif­að­ist úr mennta­skóla, fór í evr­ópu­reisu, háskóla og varð algjör­lega gjald­þrota. Ég held að sterk byrjun á nýju ári sé því að manna mig upp, taka á honum stóra mínum, horfast í augu við vanda­málið og taka náms­lán fyrir einum Tuborg Grön á stúd­enta­kjall­ar­anum sem kostar 650 kr., í takt við nýárs­heiti um aukið fjár­mála­læsi.

Á meðan ég sötra hann, sem stoltur stúd­ent í skuld, mun ég gera fasa­skipta ramma­á­ætlun um að minnka nautna­lyfja­neyslu um 25% fyrir árið 2033, enda er núver­andi neysla ósjálf­bær og fram úr öllu hófi.

Síðan er það önnur neysla, til að mynda kjöt og fata­kaup. Ég mun taka annað náms­lán fyrir einum litlum Hlölla­bát og gosi á 1.150 kr. (stúd­enta­til­boð) strax í vegan­úar, en ég ætl­aði einmitt að taka þátt í ár! Bara að hugsa um það er mest gef­andi lífs­reynsla sem ég hef upp­lifað.

Ég iðr­ast Hlölla­báts­ins og ákveð að sýna iðrun í gjörðum. Með ásjónu þenkj­andi manns, sposkur á svip, borða ég græn­met­is­svið. Nammi nammi namm. Ég elska öll dýr og skyn­lausar skepnur, líka leigu­sala!

[adspot]Þarna fór ég með það. Ég var svo­leiðis búinn að lofa mér því­líkt að hætta að tala um póli­tík jafn mikið. Á nýja árinu mun ég ein­ungis taka vinstri­beygjur í umferð­inni. Finna nýju síma­skránna, taka Ísland úr Golfstraumnum og segja það gott. Alls ekki fara á nein fleiri bjór­kvöld undir því yfir­skini að „hafa áhuga á starf­inu.“ ég bý ekki einu sinni í kjör­dæm­inu sem bjór­kvöldið var haldið í. Mér þykir volgur Gull bara svo góður.

Það fer líka alveg með mann að vera alltaf í stjórn­málum ef maður gerir ekk­ert annað en að læra og fara út með hund­inn. Mik­il­væg­asta nýárs­heitið er því að sjálf­sögðu að hreyfa mig meira. Ég tek enn eitt náms­lánið og fjár­fest í árskort í lík­ams­rækt. Síðan mun ég fara í rækt­ina sirka 12 sinnum yfir þriggja mán­aða skeið og nota það síðan ein­ungis á sunnu­dögum, fer þunnur í pott­inn og neyð­ist til að hlusta á gamla, súra ras­ista. Svona eins og Facebook í hljóð­bók­ar­formi.

Í lokin vil ég óska öllum nema þeim sem eru á bak­við skert kjör náms­manna eða auk­innar kjaragliðn­unar gleði­legs nýs árs og þakka kær­lega fyrir það gamla.

Höfundur er nemi.