Fyrir um sex árum var ég nýbúinn með tónleikaferðalag með listamanni sem heitir Grant Hart úr hljómsveitinni Hüsker Dü. Við höfðum verið á ferðalaginu í tvö ár, en það var í senn mjög átakanlegt og ótrúlegt og hafði víðtæk áhrif á líf mitt.

Ég man eftir því að þegar því ævintýri lauk þá sagði góður vinur minn: „Við ættum að fara til Íslands og kíkja á ATP-hátíðina.“ Mig hafði alltaf langað til þess að koma hingað, en hafði ekki haft ástæðu til þess. Þannig að við komum hingað og skemmtum okkur augljóslega mjög mikið, en ég man að nóttina áður en við fórum heim þá fór vinur minn að hrjóta þannig að ég vaknaði um fjögur um morguninn og ég fór að vatnsbakkanum. Ég var þar um stundarsakir og hugsaði með mér: „Ókei, ég held að þetta sé staðurinn þar sem ég mun festa rætur.“

Ég fór aftur heim til Írlands og ég man að ég breytti lykilorðinu á tölvunni minni í „Ísland“, sem er ekki sérstaklega gott lykilorð. Svo í janúar bauðst mér starf á landinu þannig að ég flutti hingað. Og frá þeim tíma hefur þetta verið mitt heimili, þar sem ég á mér mitt samfélag og stunda viðskipti, en ég hugsa mjög oft um þessa stund. Þetta örlagaríka tónleikaferðalag setti allt í samhengi.

Fyrir mér voru þetta þrjú mismunandi ferli af tónlistarþátttöku. Til að byrja með var ég í hljómsveit mjög lengi þar sem þú ert að einbeita þér rosalega mikið að sjálfum þér og hvert þú ert að fara. Það getur verið ansi sjálfselskt.

En síðan leiddi það til þess að ég fór að spila með öðru fólki, og mér fannst það mun skemmtilegra. Mér leið vel yfir því að leggja eitthvað af mörkum. En eftir ákveðinn tíma kemstu að því að þú hefur bara ákveðið mikla skapandi orku, sem að leiðir að síðustu árum þar sem ég hef þurft að spyrja mig: „Hvað vil ég gera? Hver er tilgangur minn?“

Þetta fer allt á sinn hátt í hring og ég held að öll þessi reynsla spili inn í það sem ég er að gera í dag. Þannig að já, þetta eru þrjú mismunandi ferli.