Hvað gerir kona þegar að öryggi átján ára hjóna­bands trosnar og á einu sum­ar­kvöldi verður ljóst að ekk­ert annað en skiln­aður kemur til greina? Þegar í ofaná­lag bæt­ist að sama kona á yfir höfði sér að verða mögu­lega dæmd fyrir meið­yrði, að hún þarf að flytj­ast milli landa og yfir hana hell­ast til­finn­ingar sem hún hafði bælt niður allt frá ung­lings­árum, svo úr verður ein­hvers konar óráðs­á­stand. Auður Jóns­dóttir skrif­aði sig út úr aðstæð­unum með því að skrifa skáld­sögu upp úr raun­veru­legum atburðum og nota aðferðir skáld­skap­ar­ins til að finna sögu sína og merk­ingu hennar. Þannig varð bók sem stefndi í að verða um skilnað að bók um áföll og afleið­ingar þeirra en líka stúdía um höfn­unarótta full­orð­ins fólks. Í bók­inni rekur hún þeysi­reið síð­ustu tveggja ára og gerir til­raun til að greina líf sitt og hvað það var sem kom henni þangað sem hún að lokum lenti.

„Bókin heitir …