Styrmir Gunn­ars­son var við­staddur skotæf­ingar á barns­aldri með hópi manna sem lögðu stund á slíkt með stuðn­ingi þáver­andi lög­reglu­stjóra í Reykja­vík, Sig­ur­jóns Sig­urðs­sonar sem lán­aði byss­urnar.

Þetta kemur fram í bók Styrmis, fyrr­ver­andi rit­stjóra Morg­un­blaðs­ins og áhrifa­manns í Sjálf­stæð­is­flokknum, Í köldu stríði. Æfing­arnar voru skipu­lagðar af Birgi Kjaran, sem þá var starfs­maður Sjálf­stæð­is­flokks­ins en hafði áður starfað í flokki þjóð­ern­is­sinna með lög­reglu­stjór­anum og föður Styrmis. 

Mynd: Alþingi

Svavar Gestsson, fyrr­ver­andi ráð­herra og sendi­herra, fjallar um bók Styrmis í ítar­legri grein sem birt­ist í Tímariti Máls og menn­ingar og hefur vakið athygli í netheimum und­an­farna daga. Setur hann frá­sögn Styrmis í sam­hengi við upp­lýs­ingar sem áður hafa komið fram í bókum eftir Val Ingi­mund­ar­son og Guðna Th. Jóhann­es­son. 

„Var hér í und­ir­bún­ingi vara­lið fram­hjá lögum og reglum lands­ins um leið og lög um með­ferð skot­vopna voru brotin? Þessi frá­sögn Styrmis um skot­æfing­arnar er eina heim­ildin sem til er um að póli­tísk sam­tök hafi verið að æfa sig í byssu­notkun – með byssum frá yfir­manni lög­regl­unnar í Reykja­vík!” skrifar Svavar. Hann bendir á að sam­kvæmt gömlu ákvæði vopna­laga má eng­inn eign­ast eða nota skot­vopn nema að fengnu skot­vopna­leyfi. „Þarna fór Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn yfir mörkin sem lögin settu og lögin eru sett lýð­ræð­is­lega af meiri­hluta alþingis,” skrifar hann.

Þá telur Svavar eðli­legt að skoða upp­lýs­ingar Styrmis í sam­hengi við frá­sögn Ásgeirs Pét­urs­sonar fyrr­ver­andi sýslu­manns og alþing­is­manns og for­manns orðu­nefndar í ævi­sögu sinni Haust­litum. Þar kemur fram að starf­rækt hafi verið um 900 manna vara­lið til hliðar við lög­regl­una, án laga­heim­ilda. Einnig er vitnað til þess að í bók­inni Óvinir rík­is­ins eftir Guðna Th. Jóhann­es­son er greint frá því að þann 30. mars árið 1949, þegar óreiðir áttu sér stað á Aust­ur­velli vegna inn­göngu Íslands í NATO földu 85 manns með hjálma, kylfur og arm­bönd í fána­lit­unum í þing­flokks­her­bergi Sjálf­stæð­is­flokks­ins. „Þessi hópur var í beinu sam­bandi við lög­reglu­stjór­ann og tengilið­irnir í átök­unum voru meðal ann­arra Ásgeir Pét­urs­son og Eyjólfur Konráð Jónsson.”

Í fyrr­nefndri­bók Styrmis Gunn­ars­sonar við­ur­kennir hann að hafa stundað njósnir um póli­tíska and­stæð­inga Sjálf­stæð­is­flokks­ins, aflað upp­lýs­inga sem veittar voru for­ystu­mönnum í flokknum og lík­lega einnig banda­ríska sendi­ráð­inu. Svavar fjallar um þetta og lýsir því hvernig „völdum Sjálf­stæð­is­flokks­ins fylgdi víð­tæk skrán­ing á skoð­unum fólks og eng­inn fékk að vera óhultur”. Hann vitnar til víð­tækrar skrán­ingar per­sónu­upp­lýs­inga, t.d. hvernig gerðar voru nákvæmar spjald­skrár yfir kenn­ara í land­inu, og tek­inn var listi yfir alla íbúa á Skóla­vörðu­stíg og stjórn­mála­skoð­anir þeirra. Segir hann flokk­inn hafa getað „vegna stærðar sinnar not­fært sér þessar upp­lýs­ingar við að ráða fólk í vinnu, við að dæma fólk, við að neita öðrum um vinnu.”