Hanna Birna fundaði með ritstjóra í ráðherrabílnum

Hitt­ust leyni­lega tveim­ur dög­um eft­ir að Gísli lak upp­lýs­ing­um til Har­ald­ar

Hanna Birna fundaði með ritstjóra í ráðherrabílnum

Hanna Birna Kristjánsdóttir fyrrverandi innanríkisráðherra fundaði með Haraldi Johannessen, ritstjóra Morgunblaðsins, þann 22. nóvember árið 2013 um það leyti sem reiðibylgja var að rísa vegna lekamálsins og öll spjót beindust að innanríkisráðuneytinu. „Ég hef ekkert við þig að tala,” segir Haraldur aðspurður hvað þeim ráðherra hafi farið á milli á fundinum. 

Stundin hefur fengið staðfest að Haraldur fékk far með ráðherrabílnum rétt upp úr hádegi þennan dag. Hann kvaddi þáverandi innanríkisráðherra á Amtmannsstíg og gekk norður Skólastrætið. Ráðherra keyrði hins vegar með einkabílstjóra sínum niður á Lækjargötu. Síðar um daginn birti innanríkisráðuneytið tilkynningu á vef sínum þar sem fullyrt var ekkert benti til þess að trúnaðargögn hefðu „verið afhent frá embættismönnum innanríkisráðuneytisins“. 

Tveimur dögum áður, morguninn 20. nóvember, hafði Gísli Freyr Valdórsson, þáverandi aðstoðarmaður Hönnu Birnu, átt í símasamskiptum við Harald og veitt honum trúnaðarupplýsingar um hælisleitendurna Evelyn Glory Joseph og Tony Omos sem Mbl.is byggði frétt sína á þennan dag. Hanna Birna hefur alltaf þvertekið fyrir að hafa vitað af sekt Gísla. Hún var upplýst um samskiptin sem hann átti við fjölmiðlafólk í skýrslutöku hjá lögreglu síðasta vor, en strax þá kom hún Gísla til varnar og fullyrti að ekkert væri óeðlilegt við samskipti hans við ritstjóra Morgunblaðsins. 

Þegar fundurinn milli Haraldar og Hönnu Birnu átti sér stað hafði mikið gengið á. Þennan sama dag kom fram á DV.is að nefndarmenn í stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd hygðust kalla Hönnu Birnu fyrir nefndina vegna lekamálsins. Daginn áður höfðu fyrstu fréttir DV sem einblíndu á trúnaðarbrest innanríkisráðuneytið birst á vefnum, fréttir með fyrirsögnum á borð við „Lögmenn orðlausir vegna leka á persónuupplýsingum“ og „Aðstoðarmaður tvísaga og ólga innan ráðuneytisins“. Hafði Birgitta Jónsdóttir þingkona krafist þess að innanríkisráðherra bæði hælisleitendurna afsökunar á trúnaðarbrotinu.

–––
Þessi frétt er úr prentútgáfu Stundarinnar frá því fyrr á árinu en birtist nú í fyrsta skipti hér á vefnum.

 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Lekamálið

Umboðsmaður Alþingis: Borgarar verða að geta treyst því að stjórnmálamenn skipti sér ekki af lögreglurannsóknum
Fréttir

Um­boðs­mað­ur Al­þing­is: Borg­ar­ar verða að geta treyst því að stjórn­mála­menn skipti sér ekki af lög­reglu­rann­sókn­um

„Ég tel nauð­syn­legt sem um­boðs­mað­ur Al­þing­is að vera á varð­bergi um að slík þró­un verði ekki í ís­lenskri stjórn­sýslu,“ seg­ir um­boðs­mað­ur í um­fjöll­un sinni um hátt­semi Hönnu Birnu Kristjáns­dótt­ur í árs­skýrslu fyr­ir 2015. Af­skipti ráð­herra af störf­um lög­regl­unn­ar drógu dilk á eft­ir sér.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Fann leiðina úr myrkri sorgarinnar
2
Viðtal

Fann leið­ina úr myrkri sorg­ar­inn­ar

Jón­as Kwei Ting Sen seg­ir skoð­un sína um­búða­laust og við­ur­kenn­ir að sjá stund­um eft­ir því sem hann hef­ur skrif­að. Nafn kín­versks afa hans, Kwei Ting, merk­ir „hinn heið­ar­legi“ og það hef­ur Jón­as ætíð að leið­ar­ljósi. Að baki bein­skeyttri ímynd býr saga sem fá­ir þekkja til fulls. Snemma á lífs­leið­inni briller­aði hann sem pí­anó­leik­ari og tón­skáld, en á bak við tón­list­ina er saga af einelti og botn­lausri sorg, stór­brotn­um æv­in­týr­um og and­legri leit sem hef­ur far­ið með hann um djúpa dali, í dul­speki, hug­leiðslu og að lok­um í faðm kaþ­ólsku kirkj­unn­ar.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
3
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“
Kynlífsverkafólk deilir reynslu sinni: „Glæpavæðing einangrar mann“
4
Úttekt

Kyn­lífs­verka­fólk deil­ir reynslu sinni: „Glæpa­væð­ing ein­angr­ar mann“

Fjór­ir ein­stak­ling­ar sem unn­ið hafa mis­mun­andi kyn­lífs­vinnu á Ís­landi segja þörf á að breyta lög­um og laga við­horf sam­fé­lags­ins. Ein­angr­un fólks sem vinn­ur slíka vinnu sé hættu­leg. Í dag hafa þau kom­ið upp sínu eig­in tengslaneti til að styðja hvert ann­að og passa upp á ör­yggi og mann­rétt­indi kyn­lífs­verka­fólks og þo­lenda vænd­is.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár