Eftir háskóla­nám á Íslandi ákvað Anna Þóra Bald­urs­dóttir að flytja úr landi og fara alla leið til Afríku, til Nairóbí í Kenía. Áður hafði hún farið út til þess að sinna hjálp­ar­starfi og eftir það varð ekki aftur snúið. Jafnvel þegar hún var komin heim fylgdi hug­ur­inn ekki með. Hann varð eftir hjá börn­unum sem hún hafði kynnst, svo hún fór aftur út – og aftur, þar til hún ákvað loks að gefa sig alla að hjálp­ar­starf­inu og stofna mun­að­ar­leys­ingja­heim­ili úti. Örlög þess­ara barna eru stundum grimmi­leg og það er alltaf jafn sárt að missa barn en stundum er gleðin við völd. Eins og um dag­inn, fyrir um tveimur vikum upp­lifði hún ansi magn­aðar aðstæður.

Sá hann á lögreglustöðinni  

Hún segir frá litlum strák sem hún kynnt­ist á barna­heim­ili þarna úti fyrir tveimur árum. Þá var hann fimm eða sex ára og hafði greini­lega gengið gegnum meira en flestir gera …