Hreiðr­ið er tæki­færi til að deila dá­sam­legri stund með okk­ar yngsta fólki sem er að stíga sín fyrstu skref í líf­inu og leik­hús­inu.

Ómet­an­legt er að hafa leik­hús og leik­hópa út á landi sem þora að taka áhætt­ur bæði í leik­rita­vali og túlk­un. Birtíng­ur er kannski mis­góð sýn­ing en það sem sit­ur eft­ir er hversu við­eig­andi þetta ríf­lega tvö hundruð og fimm­tíu ára gamla verk er í dag.

Ya­elokre, þjóðlaga­verk­efni hins ís­lensk-fil­ipp­eyska Ke­aths Ósk­ar, hef­ur náð gríð­ar­leg­um vin­sæld­um síð­ustu miss­eri.

Hvað verð­ur um lík­amann þeg­ar hug manns er hlað­ið upp í gervi­greind­ar­ský­ið? Þetta er við­fangs­efn­ið í dans­verk­inu Sér­stæð­an eft­ir Rósu Óm­ars­dótt­ur þar sem áhorf­end­um er boð­ið að nýta lík­am­leg skyn­færi sín áð­ur en þau verða gervi­greind­inni að bráð.

Loks­ins! Eft­ir langa bið er loks­ins kom­inn frum­sam­inn ís­lensk­ur söng­leik­ur! Ormstunga byrj­aði líf sitt sem nem­enda­verk­efni í Lista­há­skóla Ís­lands og nær nú full­um þroska á stóra svið­inu í Þjóð­leik­hús­inu. Höf­und­arn­ir, Haf­steinn Ní­els­son og Ólíver Þor­steins­son, eru ung­ir að ár­um og stökkva hér fram á sjón­ar­svið­ið með metn­að­ar­full­an söng­leik. Ormstunga var frum­sýnd í janú­ar og er á hraðri leið með að...

Ekki hug­mynd veit­ir inn­sýn inn í hug­ar­ástand ungra ein­stak­linga sem eru að reyna fóta sig í líf­inu.

Lauf­ey Lin Jóns­dótt­ir fékk Grammy verð­laun fyr­ir plöt­una A Matter of Time. Þetta er ann­að ár­ið í röð sem hún fær verð­laun á Grammy-há­tíð­inni. Bad Bunny skráði sig á spjöld sög­unn­ar með sigri fyr­ir plötu árs­ins.

Norska kvik­mynd­in Senti­mental value fær fjölda til­nefn­inga.

Af þeim stjórn­mála­mönn­um sem hafa kom­ið sem gest­ir í Vik­una hjá Gísla Marteini hafa flest­ir kom­ið úr röð­um Sjálf­stæð­is­flokks­ins. Að­eins einn full­trúi frá Mið­flokki, Flokki fólks­ins og Sósí­al­ist­um hef­ur kom­ið í þátt­inn. Katrín Jak­obs­dótt­ir og Bjarni Bene­dikts­son komu oft­ast.

„Ór­esteia í leik­stjórn Andrews er krefj­andi bæði á sál og lík­ama,“ skrif­ar Sig­ríð­ur Jóns­dótt­ir um sýn­ingu Þjóð­leik­húss­ins. „Ómiss­andi menn­ing­ar­við­burð­ur.“