Þegar blaða­maður Stund­ar­innar hringdi í Fanneyju Hrund Hilm­ars­dóttur, til að fá hjá henni ham­ingju­sögu, svar­aði hún í sím­ann fyrir utan nýtt heim­ili sitt á Suð­ur­land­inu. Hún var í óða­önn að ganga frá hænsna­kofa sem hún og mað­ur­inn hennar, Steinþór Run­ólfs­son, höfðu verið að setja saman. Þau höfðu fengið kof­ann að gjöf, ásamt tutt­ugu hænum. Sumum myndu fall­ast hendur yfir slíkri gjöf en ekki þeim, enda smellpassar kof­inn inn í nýja lífið þeirra. Þau hafa nefni­lega látið þann draum ræt­ast að flytja úr borg­inni út á land og leit­ast við að lifa eins sjálf­bæru lífi og hægt er. Auk hænsnanna eru þau með hund, kött, hesta og sjö kindur sem þau fengu með í kaup­unum.

Aðeins Þjórsáin skilur heim­ili þeirra og æsku­heim­ili Fann­eyjar Hrundar í Flóanum, þar sem for­eldrar hennar búa enn. Hún er því komin heim í ákveðnum skiln­ingi. Leiðin þangað var þó ekki bein frá höf­uð­borg­ar­svæð­inu, því þau …