Aldís Schram, dóttir Jóns Baldvins Hanni­bals­sonar, hefur bent á sögur um meint kyn­ferð­is­brot hans um ára­tuga skeið. Hún var nauð­ung­ar­vi­stuð sex sinnum á geð­deild, en fjórar beiðnir um nauð­ung­ar­vistun, sem Stundin hefur undir höndum, bár­ust með faxi frá Jóni Baldvini á meðan hann var sendi­herra erlendis og í litlum sam­skiptum við dóttur sína.

Bréf Jóns Baldvins frá 1998

Hefur Aldís lengi mót­mælt því að vera með geð­sjúk­dóm og lagt fram vott­orð máli sínu til stuðn­ings. Hún hafi verið í litlum sam­skiptum við hann frá árinu 1991. Segist hún von­ast til þess að faðir sinn stefni sér, svo hún geti lagt fram sönn­un­ar­gögn um þöggun og vald­níðslu.

Beiðn­irnar um nauð­ung­ar­vistun sendi Jón Baldvin á árunum 1998 til 2002, þegar hann var sendi­herra Íslands í Banda­ríkj­unum. Fyrsta beiðnin er hand­skrifuð á bréfs­efni hót­els­ins The Marquette í Minn­ea­polis og dag­sett 12. apríl 1998. „Hér með er stað­fest, að ég, und­ir­rit­aður, sem nán­asti aðstand­andi dóttur minnar, Aldísar Bald­vins­dóttur, sem þarfn­ast nauð­syn­lega geð­lækn­is­hjálpar veiti fyrir mitt leyti heim­ild til að svipta hana sjálf­ræði tíma­bundið til þess að hún megi öðl­ast lækn­is­hjálp.“ Bréfið er stílað á dóms­mála­ráðu­neytið og und­ir­ritað af Jóni Baldvini Hanni­bals­syni, Washington D.C.

Annað skjal, sem Stundin hefur undir höndum, er stimplað af lög­reglu­stjór­anum í Reykja­vík og sýnir að aðkoma lög­regl­unnar að mál­inu var skráð í mála­skrá sem „aðstoð við erlend sendi­ráð“. Jóni Baldvini var óheim­ilt að nota bréfs­efni sendi­ráðs­ins og starfs­titil sinn í per­sónu­legum til­gangi.

Næsta bréf sendi Jón Baldvin 20. nóv­em­ber sama ár til geð­deildar Land­spít­al­ans með faxi frá sendi­ráð­inu og und­ir­ritað af honum sem sendi­herra. Segir í bréf­inu að beiðnin um nauð­ung­ar­vistun komi frá Aldísi sjálfri, auk þess sem henni fylgir beiðni um tíma­bundna svipt­ingu lög­ræðis hennar til „dóms­mála­yf­ir­valda“ ef þörf sé talin á vistun umfram skamm­tíma­vistun á geð­deild.

Aðstoð við erlend sendi­ráðNauð­ung­ar­vistun Aldísar er skráð í mála­skrá lög­regl­unnar.

Þriðja bréfið sendi Jón Baldvin beint til Áslaugar Þór­ar­ins­dóttur, lög­fræð­ings í dóms­mála­ráðu­neyt­inu, 29. jan­úar 2001. Skrifar hann undir það sem sendi­herra og er það sent með faxi á bréfs­efni sendi­ráðs­ins. Það fjórða sendi Jón Baldvin vakt­haf­andi geð­lækni á Land­spít­al­anum þann 12. apríl 2002. Aftur skrifar hann undir það sem sendi­herra og sendir með faxi á bréfs­efni sendi­ráðs­ins.

Aðstandendur almennt teknir trúanlegir

Að sögn þeirra geð­lækna sem Stundin hefur rætt við og þekkja til mála­flokks­ins eru aðstand­endur almennt teknir trú­an­legir hvað varðar lýs­ingar á and­legu heilsu­fari náinna ætt­ingja. Það sé því ekki fyrr en eftir að lög­regla hefur fært mann­eskju á geð­deild sem afstaða sé tekin til þess hvort þörf sé á frek­ari vistun. Samkvæmt lögum er krafa gerð um að mann­eskjan sé haldin „alvar­legum geð­sjúk­dómi“ eða alvar­legri fíkn til að vistun sé rétt­læt­an­leg.