,,Hvernig er svo að vera gömul mamma?“ Þessa spurningu fékk ég í veislu hjá vinafólki mínu fyrir ekki svo löngu. Gömul mamma? Ég? Mig rak í rogastans og vissi ekki alveg hverju ég átti að svara. Eftir nokkurt hik svaraði ég: ,,Tjaa, ég er nú svo ung í anda,“ og hló svo hátt og innilega. Seinna um kvöldið lá ég svo andvaka uppi í rúmi. Gömul mamma, þessi setning bergmálaði í höfðinu á mér og hugsanirnar streymdu um á ljóshraða. Ég fór að hugsa um hversu gömul ég yrði þegar ég myndi ferma, hvort stelpurnar mínar myndu skammast sín fyrir mig þegar ég næði í þær í skólann, myndi ég ná að hitta barnabörnin mín? Ég rauk fram úr, vakti kærasta minn svo honum dauðbrá og reif hann fram til að ræða málin. Með stírur í augum gapti hann á mig skelfingu lostinn, hann vissi ekki af hverju ég var svona móð og taugaveikluð. Ég settist rólega í sófann og sagði honum að setjast. Hálfskælandi kjökraði ég því út úr mér: ,,Þegar stelpurnar okkar verða fertugar, þá verð ég áttræð, ég verð 80 ára! Hann vissi ekki alveg hvernig hann ætti að bregðast við en var þó hinn allra rólegasti, enda 8 árum yngri en ég. „Ekki vera að pæla í þessu núna, það hugsar enginn svona,“ sagði hann og bað um að fá að halda áfram að sofa. Af hverju gat ég ekki bara eignast börn þegar vinkonurnar komu með sín? Þær eru búnar að ferma núna. Dagarnir liðu og ég róaðist örlítið. Ég gæti kannski heyrt í Kára Stefánssyni og fengið hjá honum HGH-hormón sem á að hægja á öldrunarferlinu, best væri að taka út allan sykur og kaupa glútenlaust pasta. Kannski verður komin einhver pilla sem gefur mér auka tíu ár. Eitthvað yrði ég að gera. Það var ekki fyrr en ég hitti afa minn sem er 78 ára sem ég náði að breyta neikvæðum hugsunum mínum yfir í jákvæðar. Afi sagði mér að hann hefði sjaldan verið hressari. Hann er á leið í siglingu um Miðjarðarhafið þar sem hann ætlar að heimsækja Napólí, skoða Sagrada Familía í Barcelona, spóka sig um á  Santorini og drekkja í sig söguna í Aþenu. Afi sagði nefnilega það sem ég þurfti að heyra: „Aldur er bara tala og það er hvernig þú lifir lífinu sem skiptir máli, ekki í framtíðinni eða fortíðinni, lífið er núna.“ Ég er staðráðin í því að njóta hvers augnabliks og reyna eftir fremsta megni að verða eldhress 80 ára gömul mamma.