Lífið getur stundum verið baráttan ein. Baráttan við að rífa sig upp á morgnana, koma sér út í daginn, amstrið við útréttingar, álag í vinnunni og auðvitað stærsta barátta daglega lífsins: Hvað á að vera í matinn? Ég stend í öllum þessum baráttum en ein er sú stærsta; baráttan við sjálfið.
„Afsakið mig ef mig skyldi kalla.“
Þessi setning hljómar ósjaldan á heimilinu þegar konan er að skamma mig fyrir að leggja fram enn eina vantrauststillöguna gegn sjálfum mér, hvort sem það er vegna vinnu, samskipta, verkefna eða þeirra íþrótta sem ég stunda. Þetta kemur ekki til vegna einhverrar fullkomnunaráráttu – heldur brjáluðum kvíða við að mistakast (e. fear of failure).

Þegar maður er slíkur karlmaður að maður ræðir svona hluti ekkert getur kvíðinn stigmagnast og manni líður eins og maður sé einn um þetta. En svo er auðvitað ekki. …
























































Athugasemdir