Ekki stendur til að reka Ásthildi Lóu Þórs­dóttur, frá­far­andi barna- og mennta­mála­ráð­herra úr Flokki fólks­ins. Inga Sæland, for­maður flokks­ins, svar­aði spurn­ingu blaða­manns Heim­ild­ar­innar neit­andi þegar hún var spurð hvort það væri til umræðu. Þetta kom fram á blaða­manna­fundi með odd­vitum rík­is­stjórn­ar­innar í hádeg­inu í dag.

Stjórn Flokks fólks­ins rak þá Karl Gauta Hjalta­son og Ólaf Ísleifs­son úr flokknum árið 2018 þegar Klaust­urs­málið svo­kall­aða náði hámarki. Heimild er hjá flokknum að vísa félags­mönnum úr flokknum og segir orð­rétt í sam­þykktum flokks­ins: „Sé félags­maður stað­inn að því að vinna gegn meg­in­mark­miðum og hags­munum Flokks fólks­ins, skal hann sviptur félags­að­ild og skal það gert á stjórn­ar­fundi með auknum meiri­hluta atkvæða og félags­manni til­kynnt það form­lega.“

Döpur yfir upplýsingaleysi

Inga Sæland sagð­ist döpur yfir því að Ást­hildur Lóa hefði ekki upp­lýst hana um að að hún hefði átt í kyn­ferð­is­legu sam­bandi við fimmtán ára gamlan tán­ings­pilt, Eirík Ásmunds­son, fyrir um 35 árum síðan. Þá var hún sjálf 22 ára. Ári síðar eign­að­ist hún barn með honum og því var haldið fram að hún hafi tálmað umgengni hans við barnið. Því hafnar Ást­hildur í við­tali við RÚV í gær­kvöldi og segir hann hafa verið óáreið­an­legan föður. Þá bætir hún um betur í yfir­lýs­ingu í dag og segir hegðun hans hafa verið í ætt við elti­hrella.

Formaður Flokks fólks­ins stendur að því er virð­ist á bak við Ásthildi. Spurð hvort Ásthildi Lóu væri stætt á þingi sagði hún það í höndum Ást­hildar sjálfrar.

Ljóstraði upp um nafn þess sem bar upp erindið

For­sæt­is­ráðu­neytið fékk erindi inn á sitt borð viku áður en ráð­herra sagði af sér. Ást­hildur greindi sjálf frá því í við­tali við Vísi að sá sem sendi erindið hefði verið Ólöf [Bjarna­dóttir], fyrr­ver­andi tengda­móðir Eiríks Ásmunds­sonar. Kristrún Frosta­dóttir sagði á blaða­manna­fundi, bæði í gær og í dag, að hún hafi ekki vitað um sann­leiks­gildi ásakanna fyrr en í gær, sama dag og Ást­hildur segir af sér emb­ætti. Þá hafnar hún ásök­unum um trún­að­ar­brest, þar sem Ólöf hafði verið spurð hvort barna- og mennta­mála­ráð­herra mætti sitja sama fund. Hún hafi fall­ist á það ef ráð­herra teldi það við hæfi. 

Á þriðju­dag­inn setur Ást­hildur Lóa sig í sam­band við Ólöfu og endar á því að fara heim til hennar. Ekki hefur náðst í Ólöfu til þess að spyrja frekar út í þau sam­skipti. Þetta telur Kristrún óvenju­legt, eins og hún sagði á fundi í gær.

Finnst málið ósanngjarnt

Leið­togar rík­is­stjórn­ar­flokk­anna telja málið ekki hafa áhrif á stjórn­ar­sam­starfið og líta svo á að það sé per­sónu­legt mál Ást­hildar Lóu sem hafi þegar axlað ábyrgð.

Það er þó óljóst hvað sé átt við með að Ást­hildur hafi axlað ábyrgð. Í við­tali við Vísi sagði hún:

„Þá var ég 22 ára gömul og var í sam­bandi við mann sem var yngri en ég, sextán ára,“ sagði hún og sagði að hann hefði sótt mjög í hana. „Hann var ofboðs­lega hrif­inn af mér. Hann var mjög aðgangs­harður, svo ekki sé meira sagt. Og fyrir rest – ég bara réði ekki við ástandið eins og það var.“

Þá var hún gráti næst þegar hún sagði það erf­ið­asta sem hún hefði gert væri að láta af störfum sem ráð­herra. „Við vitum það hvernig fréttir eru í dag. Við vitum að svona mál, ef ég væri áfram ráð­herra, væri það dregið upp aftur og aftur og aftur. Það yrði aldrei neinn vinnu­friður fyrir rík­is­stjórn­ina og ekki heldur í mál­efn­unum sem ég brenn fyrir.“

Aðspurð hvort henni þætti þetta ósann­gjarnt svar­aði hún: „Já, ég verð að segja að mér finnst það.“

Illskiljanleg svör Ingu Sæland

Inga Sæland tekur í svip­aðan streng þegar hún er spurð á blaða­manna­fundi í dag um afsögn Ást­hildar Lóu, em hún heyrði fyrst af í gær klukkan 14:00.

„Við fengum að upp­lifa það hvernig við sjáum einn ein­stak­ling gjör­sam­lega mul­inn mél­inu smærra. Það var nákvæm­lega það í gær þegar hæst­virtur mennta- og barna­mála­ráð­herra brotn­aði niður undan þessu álagi,“ sagði Inga. 

Spurð hvort Inga hefði skipað Ásthildi Lóu sem barna- og mennta­mála­ráð­herra hefði hún vitað sann­leik­ann, sagði Inga spurn­ing­una óskilj­an­lega. Hún svar­aði henni engu að síður, þó með ill­skilj­an­legum hætti.

„Hún hefði senni­lega sjálf aldrei gefið kost á því ef það hefði verið útlitið eins og það er í dag,“ sagði Inga. Blaða­maður Heim­ild­ar­innar spurði hana þá hvað hún ætti við með þessum orðum.

Inga svar­aði: „Umræðan eins og hún er í dag. Athyglin eins og hún er í dag. Ástæðan fyrir því að hún sagði af sér.“

Blaða­maður spurði þá: „Af hverju heldur þú að hún hafi sagt af sér?“

Inga spurði þá á móti: „Viltu ekki bara spyrja Ásthildi Lóu að því? Ég get ekki svar­aði því, en ég meina hún axlar hér ábyrgð. Og telur að hennar per­sónu­legu mál eigi aldrei að skyggja á okkar góða sam­starf þannig að hún tekur mjög hetju­lega ákvörðun, for­dæma­lausa ákvörðun, við erum ekki vön að sjá slíkar ákvarð­anir teknar á eins skömmum tíma. Og ég held að það sé sögu­legt.“