Fólkið í kringum mig hefur mótað mig og ákvarð­an­irnar sem ég tek, eða þessar u-beygjur sem lífið stundum tekur fyrir mann. Ég er nú ekk­ert rosa­lega dug­legur að stjórna þessu lífi, mér finnst það meira hafa tekið stjórn­ina hjá mér. En það hefur í lang­flestum til­fellum verið til góðs. Þegar ég horfi í bak­sýn­is­speg­il­inn finnst mér eitt­hvað gott hafa komið út úr því. 

Fæðing barn­anna minna og svo barna­barna hefur haft mest áhrif í mínu lífi. Og vænt­an­legra barna­barna­barna, ég verð langafi í næsta mán­uði. Ég velti því nú ekki mikið fyrir mér en það er kannski svo­lítið skrýtin til­finn­ing. Manni finnst að það til­heyri meira eldra fólki en ég er að átta mig á að ég er þar, árin segja að það gangi alveg upp. Það er bara skemmti­legt. Ég verð 67 ára á árinu og mamman, afastelpan mín, er 24 ára. Ég byrj­aði sjálfur um tví­tugt, maður var svo­lítið snemma í þessu á sínum tíma. Börnin, barna­börnin og bráðum barna­barna­börnin gefa manni fyll­ingu í lífið og til­gang. Megnið af þeim býr reyndar erlendis þannig ég sé þau kannski ekki eins mikið og ég vildi, en reyni að kíkja á þau þegar færi gefst. 

Ástandið í ver­öld­inni er ann­ars ekk­ert alltof bjart núna. Maður er sífellt hlust­andi og les­andi eitt­hvað varð­andi heims­málin, Trump virð­ist hafa áhrif á allt og á bara umræð­una alveg. En ég vona að fram­tíðin verði björt og fal­leg, af því að maður á þessi börn og barna­börn sem eiga eftir að upp­lifa eitt og annað. Ég vona að það rofi til, sem ég hef fulla trú á að ger­ist, ég trúi ekki öðru en að heim­ur­inn átti sig á hvaða leið hann er og lagi það. Það er ýmis­legt jákvætt að ger­ast líka, við heyrum bara miklu minna af því, sem er synd. Okkur veitir ekki af því akkúrat núna að heyra af því sem vel er gert í öllu þessu svart­nætti sem birt­ist manni á frétta­miðl­unum. Það mætti vera meiri birta. Tala um það sem vel er gert. 

Sjálfum finnst mér mik­il­vægt að segja ekki nei heldur segja já við hlut­unum. Það ger­ist ekk­ert ef þú segir nei. Já-ið er mögu­leikar sem fleyta manni alltaf áfram, yfir­leitt í eitt­hvað jákvætt. Ég reyni að temja mér að vera jákvæð­ari og hjálp­sam­ari. Ég veit ekki hvernig það tekst, það verða aðrir að dæma um það, en ég reyni.“