Við frið­ar­samn­inga eftir bæði fyrri og seinni heims­styrj­öld lögðu Banda­ríkin sig fram um að skrýð­ast hökli hins hrein­lynda siða­post­ula. Í því fólst meðal ann­ars að bæði Woodrow Wilson for­seti og síðar Franklin D. Roosevelt hik­uðu ekki við að setja ofan í við sum banda­lags­ríki sín, þau evr­ópsku stór­veldi sem vildu hvað sem öðru leið ríg­halda í nýlendur sínar sem þau arð­rændu og kúg­uðu, vissu­lega í mis­miklum mæli.

Yfirlæti banda­rísku for­set­anna hafði þó væg­ast sagt holan hljóm.

Verndartollar og fleira

Und­an­farnar tvær vikur hef ég verið að segja hér frá Banda­ríkja­for­set­anum William McKinley (1897–1901) af því til­efni að hann er nú upp­á­halds­for­seti Trumps sem veifar McKinley við hvert tæki­færi. Þeir voru að vísu ger­ó­líkar mann­eskjur en McKinley hafði það sér til ágætis að mati Trumps nú um stundir að hann beitti vernd­ar­tollum óhikað sem efna­hags­legu vopni gegn öðrum þjóðum.

Vernd­ar­tollar eru nú ær og kýr …