Salka Sól Eyfeld er í hópi for­eldra um 100 leik­skóla­barna í Reykja­vík sem hafa ekki farið í leik­skól­ann í að verða mánuð. Skæru­verk­föll Kenn­ara­sam­bands Íslands gera það að verkum að verk­fallið hefur áhrif á lít­inn hluta fjöl­skyldna og Salka hefur upp­lifað allar heims­ins til­finn­ingar síð­ustu vikur. „Ég er ógeðs­lega leið og með skrítnar til­finn­ingar. Þetta er stundum eins og tvær bar­áttur,“ segir hún og á við kjara­bar­áttu kenn­ara ann­ars vegar og hins vegar bar­áttu for­eldra fyrir því að á þá sé hlustað. „Ég er sár, ég fékk til­finn­ingu eins og öllum væri sama um okkur.“ 

Salka er ekki sátt með útfærslu verk­falls­ins en ákvað að leggja þær til­finn­ingar til hliðar og styðja kjara­bar­áttu kenn­ara heils hugar. Hún hefur komið að skipu­lagn­ingu mót­mæla í Ráð­hús­inu, nú síð­ast á þriðju­dag þar sem for­eldrar leik­skóla­barna á Drafn­ar­steini, sem er eini leik­skól­inn í borg­inni sem verk­fallið nær til, mættu með börnin og létu í sér heyra. Sjálf hélt Salka ræðu þar sem hún beindi orðum sínum að Einari Þor­steins­syni borg­ar­stjóra. „Þetta getur verið tím­inn þar sem borg­ar­stjórn hættir loks­ins að fría sig af ábyrgð á ástandi leik­skóla­mála og fjár­festir í kenn­urum. Ég spyr þig líka, Einar, frá móður til föður: Hvað myndir þú gera í okkar sporum?“ sagði Salka meðal ann­ars í eldræð­unni sem vakti mikla athygli. 

Salka og eig­in­maður hennar, Arnar Freyr Frosta­son, eiga tvö börn á leik­skóla­aldri. „Sem er blessun og bölvun. Þau hafa hvort annað en þau eru drullu­þreytt á hvort öðru. Þetta er langur tími fyrir lítil börn. Það er stutt í van­sæld hjá þeim en auð­vitað reynir maður að gera það sem maður getur.“

Varhugavert að sitja hjá

Þegar verk­fall­inu lýkur, sama hvenær það verður, vill Salka geta litið stolt til baka. „Þegar þessu lýkur vil ég fara með börnin mín á leik­skól­ann með góðri sam­visku og vita að ég barð­ist fyrir því að kenn­ar­arnir fái þau kjör sem þau óska sér. Ég er að berj­ast fyrir þau, sama hver útfærslan á verk­fall­inu er. Það skiptir ekki máli í stóra sam­heng­inu, ég óska þess að eng­inn lendi í þess­ari stöðu. Þó að við séum fá þá þýðir samt ekki að það sé auð­veld­ara að líta í burtu.“

Sjálf heldur Salka fyr­ir­lestra í grunn­skólum lands­ins um ein­elti, en hún varð sjálf fyrir ein­elti í grunn­skóla, og segir hún að rétt eins og í ein­elt­is­málum sé var­huga­vert að sitja hjá í kjara­bar­áttu kenn­ara. „Í fyr­ir­lestrum mínum tala ég mikið um fólkið sem horfir á ein­hvern verða fyrir ein­elti og gerir ekk­ert í því. Mig langar að vekja athygli á að þó svo að þitt barn sé ekki í verk­falli þá er samt verið að berj­ast fyrir ykkar börnum. Það er mjög mann­legt að taka ekki þátt í bar­átt­unni eða líta til hliðar af því að þetta kemur þér ekki við. Mín reynsla af ein­elti er sú að það er oft fólkið sem var áhorf­endur sem sér hvað mest eftir því þegar það lítur til baka.“ 

Staðan er snúin. Samn­ings­að­ilar sett­ust aftur að samn­inga­borð­inu í vik­unni eftir 17 daga hlé á við­ræðum. „Kannski þurfum við að æfa okkur í að sýna sam­hug. Þó svo að þú sért ekki að verða fyrir áhrifum verk­falls­ins beint þá skiptir þetta máli. Ég þori ekki alveg að hugsa um hvað verður.“

Verkfall stendur nú yfir í tíu skólum á leik-, grunn- og fram­halds­skóla­stigi, auk eins tón­list­ar­skóla. Verkföll leik­skól­anna eru ótíma­bundin. Önnur verk­föll eru tíma­bundin og standa til og með 20. des­em­ber. Þá hefur verið boðað til verk­falla í fjórum grunn­skólum 1. jan­úar 2025, Egils­staða­skóla, Engja­skóla, Grunda­skóla og Linda­skóla. Þau standa til 31. jan­úar, hafi samn­ingar ekki náðst.