Þessi grein birtist fyrir meira en ári.
Allt af létta

Það er búið að einkavæða hafið og færa örfáum á silfurfati

Kjart­an Páll Sveins­son, formað­ur Strand­veiði­fé­lags­ins, elsk­ar haf­ið út af líf­inu, eins og hann orð­ar það, og vill ekki að það sé tek­ið af hon­um eða öðr­um Ís­lend­ing­um. Hann seg­ir haf­ið hafa ver­ið tek­ið af þjóð­inni, einka­vætt og fært ör­fá­um á silf­urfati. Hann vill að strand­veiði fái stærri hluta úr pott­in­um og pott­ur­inn fyr­ir aðra en kvótakónga stækki.

Það er búið að einkavæða hafið og færa örfáum á silfurfati
Formaður Kjartan Páll segist elska hafið út af lífinu og vill ekki að það sé tekið af honum eða öðrum Íslendingum.
Alma Mjöll Ólafsdóttir
ritstjorn@heimildin.is

Kjartan Páll Sveinsson er með doktorsgráðu í félagsfræði frá London School of Economics en keypti sér bát „og varð ástfanginn af hafinu“ og er nú formaður Strandveiðifélagsins. Hann segist ekki hafa sagt skilið við félagsfræðina því hann noti hana mikið í réttindabaráttu fyrir félagið. „Vegna þess að hún snýst að rosalega miklu leyti um að skoða hvernig valdaklíkur og elítur viðhalda sínum völdum. Þetta kemur sér vel í þessari baráttu því ég þekki trixin sem þau nota.“

Valdaklíkan, elítan, er í hans tilfelli „kvótakóngarnir“ sem hann segir „hata okkur eins og pestina“. „Þeir reyna að gera allt til þess að þessu kerfi verði bara lokað og það fært inn í kvótakerfið“ og á þá við félagslega kvótakerfið sem fær 5,3% af öllum kvóta og strandveiðimenn aðeins brot af því, sem þýðir að strandveiðimenn klára hann löngu áður en vertíð þeirra lýkur. Hann segir að undanfarin tvö ár hafi „potturinn“ sem …

Kjósa
56
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (7)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
  • Jón Ólafur skrifaði
    17. apríl 2024 15:11
    https://youtu.be/XjypHTlfE5s?si=tpaFt58k0rHqBr3P
    0
  • ÁS
    Áslaug Sigurjónsdóttir skrifaði
    15. apríl 2024 10:28
    Þegar ég var að alast upp áttum við Íslendingar allan kvótann. Svo breyttist allt saman og þjóðin á ekki lengur fiskinn í sjónum heldur einhverjir vinir eins stjórnmálaflokks. Fyrir mér er þetta rán.
    4
  • EÖ
    Edda Ögmundsdóttir skrifaði
    15. apríl 2024 10:04
    Strandveiðin á að vera óáreitt eins og áður fyrr á Íslandi,
    hún skaðar ekki lífríkið í hafinu eins og togarararnir.
    3
  • ETK
    Eysteinn T. Kristinsson skrifaði
    15. apríl 2024 09:49
    Skila strandveiðimenn ekki meiru í ríkiskassann þar sem þeir eru, að ég held, ekki með skrifstofur á möltu eða öðrum skattaskjólum? Virðist alltaf vera eitthvað svoleiðis hneiksli í gangi hjá þessum kvótakóngum.
    1
  • Kári Jónsson skrifaði
    15. apríl 2024 08:02
    Frjálsar-handfæraveiðar óháð annarri fiskveiðistjórn og allur fiskur seldur á fiskmarkaði.
    3
  • Stefán Agnar Finnsson skrifaði
    15. apríl 2024 05:20
    Kjartan er greinilega réttur maður á réttum stað.
    6
  • Guðlaugur Jónasson skrifaði
    14. apríl 2024 22:17
    Nákævæmlega.
    2
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Allt af létta

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár