Hefur aðra galla en hégómleika

„Ég er ekki far­inn að hug­leiða það alvar­lega,“ segir Ólafur Jóhann Ólafsson, rit­höf­undur og athafna­maður, inntur eftir því hvort hann ætli í for­seta­fram­boð. Sjö pró­sent svar­enda í nýjum þjóð­ar­púlsi Gallup vilja hann sem næsta for­seta Íslands. 

Guðni Th. Jóhann­es­son greindi frá því á nýárs­dag að hann ætli ekki að gefa kost á sér til end­ur­kjörs. Fjögur hafa til­kynnt um fram­boð en aðeins einn þeirra, Arnar Þór Jónsson, mælist með fylgi í þjóð­ar­púls­inum, eða fjögur pró­sent. Kapp­hlaupið um Bessa­staði fer því hægt af stað. 

For­seta­emb­ættið er emb­ætti sem fólk á ekki að sækj­ast eftir per­sónu­lega að mati Ólafs Jóhanns. „Ég hef alltaf fyr­ir­vara þegar fólk sæk­ist í þetta per­sónu­lega. Heillar þetta mann? Jú, en þá er alltaf stutt í egóið og hégóm­leik­ann, það er ekki alveg það sem knýr mig áfram. Ég er eflaust með marga galla en hégóm­leik­inn er ekki einn af þeim, ég hef aðra.“

Ólafur Jóhann segir þjóð­ina hafa tek­ist vel til hingað til að finna fólk sem hún treystir til að gegna for­seta­emb­ætt­inu. Á sama tíma seg­ist hann ekki geta verið annað en þakk­látur fyrir það traust sem hann finnur fyrir nú. „En þetta er ekki komið það langt að ég hugsa alvar­lega um þetta. Síðast var þetta mjög ein­falt fyrir mig, það kom ein­fald­lega ekki til greina, ég var bara í allt öðru og var að reyna að reka ein­hver stór­fyr­ir­tæki.“

Þetta er nefni­lega ekki í fyrsta sinn sem Ólafur Jóhann er orð­aður við for­seta­emb­ættið, síð­ast árið 2016. Síðan þá hefur margt breyst, Ólafur Jóhann hefur sagt skilið við við­skipta­heim­inn að mestu leyti og ein­beitt sér að rit­störfum. „Það eru kafla­skipti í lífi okkar allra og þessi kafli þar sem ég var að sinna hvort tveggja var ansi langur, og miklu lengri kannski heldur en ég hafði nokkurn tím­ann ætlað mér, þrjá­tíu og eitt­hvað ár. Ég hef verið að stússa í mínu eigin und­an­farin ár og rit­störfin nátt­úr­lega hafa tekið mestan tíma.“ 

Ólafur Jóhann skellir upp úr spurður hvort rit­störf eigi ekki heima á Bessa­stöðum. „Ég veit það nú ekki.“ Hann seg­ist hafa hummað það fram af sér að íhuga fram­boð en hann finni fyrir áhuga, hann geti ekki neitað því. „Sjálfur fæ ég ein­hverja fyr­ir­vara þegar fólk er að máta sig við þetta sjálft. Ég held að þjóðin eigi eftir að taka sinn tíma í að fara í gegnum þetta. Ég reyni að hugsa sem minnst um það meðan á henni stendur og nota heila­frum­urnar í eitt­hvað annað. Mér finnst það ekki tíma­bært, ef ég segi eins og er, og hef ekki mikið verið að velta þessu fyrir mér, þannig.“