Þegar vitskertur keisari fór í stríð

Caligula fór aðeins í eina her­ferð og hún var eig­in­lega skyndi­hug­detta, segir sagna­rit­ar­inn Sueton­ius en kostu­leg lýs­ing hans er besta lýs­ingin sem varð­veist hefur á stríðs­brölti keis­ar­ans. Einn góðan veð­ur­dag fór hinn hjá­trú­ar­fulli Caligula að véfrétt í helgum lundi við ána Clitumnus í App­enína­fjöllum tals­vert norður af Rómaborg.

Véfréttin benti Caligula á að hann þyrfti að bæta mönnum í líf­varða­sveit­ina sína en í henni voru ein­göngu germ­anskir Batavíu­menn. Þeir bjuggu við ósa Rín­ar­fljóts og voru eft­ir­sóttir í keis­ara­líf­vörð­inn því þeir áttu ekk­ert undir Róm­verjum og því lítil hætta á að þeir hneigð­ust til að taka þátt í flokka­dráttum gegn keis­ar­anum.

Ekkert til sparað

Sueton­ius segir að Caligula hafi fengið þá skyndi­legu flugu í höf­uðið að fara sjálfur norður til Germaníu til að ráða fleiri líf­verði í Batavíu og vinna sér í leið­inni her­frægð gegn öðrum Germönum.

Faðir hans, Germanicus, hafði verið víð­frægur og vin­sæll hers­höfð­ingi og …