Kristín Jóns­dóttir, fag­stjóri nátt­úru­vár á Veð­ur­stofu Íslands, seg­ist ekki vera sam­mála þeirri túlkun að jarð­skjálfta­hrinur sem mæld­ust suð­austur af Heiðmörk síð­ast­lið­inn föstu­dag bendi til þess Brenni­steins­fjalla­kerfið sé að virkj­ast.

Engar mæl­ingar bendi til þess að kviku­söfnun sé hafin á svæð­inu. Hins vegar telur Kristín lík­legra skjálfta­hrin­una megi rekja til hreyf­inga á mis­gengi sem er á svæð­inu. 

 „Þessir skjálftar eru klár­lega á þekktu mis­gengi, sem heitir Hval­hnúk­s­mis­gengið. Og þetta Hval­hnúk­s­mis­gengi er lík­lega ábyrgt fyrir stærstu jarð­skjálftum sem hafa riðið yfir Reykja­nesskag­ann,“ segir Kristín í sam­tali við Heim­ild­ina. 

Hún bendir á að skjálftar á þessu svæði eigi sér stað á um það bil 50 ára fresti. Sá síð­asti var árið 1968 og þar á undan skalf á þessu svæði árið 1929 og mæld­ust þeir báðir um 6 stig.

Skjálft­arnir tveir voru nefndir Brenni­steins­fjalla­skjálft­arnir á sínum tíma. Kristín tekur þó fram að mis­gengið sem er talið hafa valdið skjálft­unum sé stað­sett austan við Brenni­steins­fjöll. 

Engar vísbendingar um kvikuhreyfingu

Í frétt sem birt var í Morg­un­blað­inu var haft eftir Þorvaldi Þórð­ar­syni eld­fjalla­fræð­ingi að nýleg skjálfta­hrina gætu verið vís­bend­ing um að Brenni­steins­fjöll hafi virkj­ast. Þar sagði Þor­valdur mik­il­vægt að ráð­ast í fyr­ir­byggj­andi aðgerðir við hugs­an­legum eld­gosum nálægt höfu­borg­ar­svæð­inu sem fyrst.

Þá tók Ármann Hösk­ulds­son eld­fjalla­fræð­ingur undir með Þorvaldi og sagði í við­tali við Vísi að skjálfta­hrin­urnar tengd­ust jarð­hrær­ing­unum á Reykj­ann­esi.

Í sam­tali við Heim­ild­ina segir Kristín að ekki sé tíma­bært að fara tala um kviku­hreyf­ingar, engar mæl­ingar bendi til þess þess að kvika sé kom­inn á hreyf­ingu undir Brenni­steins­fjöllum.

„Áður en við förum að tala um ein­hverjar kviku­hreyf­ingar þá viljum við sjá ein­hverjar færslur eða merki sem benda til þess að þetta eru ekki bara jarð­skjálftar,“ segir Kristín. 

Til dæmis bendir Kristín á að engin þenslu­merki hafi mælst í aflög­un­ar­mæl­ingu Veð­ur­stof­unnar. „Þannig að það er ekk­ert sem bendir til þess að það sé kvika að fær­ast á þessum stað,“ segir Kristín.

Stórir skjálftar sem munu finnast vel á höfuðborgarsvæðinu

Jafnvel þó Kristín telji nýlegar jarð­hrær­ingar ekki vera til marks um gos­óróa á svæð­inu segir hún að skjálftar af völdum fleka­hreyf­inga á Hval­hnúk­s­mis­geng­inu muni finn­ast vel á höf­uð­borg­ar­svæð­inu. „Það er skjálfti sem mun finn­ast um mest allt land. þetta er það stór skjálfti, ef hann verður, mun hann auð­vitað hann finn­ast mjög vel á höf­uð­borg­ar­svæð­inu.“

Mynd: Skjáskot/Alþýðu­blaðið

Hún tekur þó fram að mis­gengið sé í þó nokk­urri fjar­lægð frá höf­uð­borg­ar­svæð­inu og að skjálfta­bylgj­urnar dofni hratt hér á landi vegna þess að jarð­skorpan sé svo sprungin. Kristín telur ólík­legt að skjálfti frá þessu svæði komi til með valda miklum skemmdum á bygg­ingum. Hún bendir þó á að í skjálft­anum ári 1968 hafi sprungur mynd­ast í skóla­bygg­ingum á höf­uð­borg­ar­svæð­inu. 

Tilefni til að glöggva sig á fræðsluefni Almannavarna

„Mesta hættan er í raun­inni inn­an­stokks­munir, að þeir fari á hreyf­ingu,“ segir Kristín sem hvetur fólk að rifja upp eða kynna sér ráð­legg­ingar Almanna­varna um varnir og við­búnað vegna jarð­skjálfta. Fræðslu­efnið má nálg­ast á vef­síðu Almanna­varna.