Stórkostlegasti kveðskapur sem ég hef lent í

Brynja Hjálms­dóttir segir frá ljóð­inu sem breytti henni.

Stórkostlegasti kveðskapur sem ég hef lent í

Ég held að mitt eft­ir­læti hljóti að vera Tíminn og vatnið eftir Stein Steinar. Ég veit ekki hvort þetta telj­ist banal svar en þetta er rétt svar. Það er ein­hver stór­kost­leg­asti kveð­skapur sem ég hef lent í. Og þar er eft­ir­far­andi erindi í upp­á­haldi:

„Ég var drúp­andi höfuð,

ég var dimm­blátt auga,

ég var hvít hönd.

Og líf mitt stóð kyrrt

eins og kringlótt smá­mynt,

sem er reist upp á rönd.

Og tím­inn hvarf

eins og tár, sem fellur

á hvíta hönd.“

Þetta var mitt gateway drug, aldrei söm eftir. Í því sam­hengi verð ég einnig að nefna Barna­gælu eftir Vilborgu Dag­bjarts, það breytti öllu.

Kjósa
17
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (1)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár