Dyrnar á fangelsinu opnar en engin leið að ganga út um þær

Í dag eru tvö ár lið­in síð­an talíban­ar náðu full­um völd­um yf­ir heimalandi Zöhru Hussaini. Kyn­systr­um henn­ar sem enn búa þar er neit­að um sjálf­sögð mann­rétt­indi eins og ferða­frelsi, mennt­un og at­vinnu. Á sama tíma hafa ís­lensk stjórn­völd hert út­lend­inga­lög þannig að Ís­lend­ing­ar taka nú jafn illa á móti fólki á flótta og Ír­an­ir, að mati Zöhru sem sjálf dvaldi í Ír­an sem barn á flótta.

Dyrnar á fangelsinu opnar en engin leið að ganga út um þær
Ófriður „Lífi fyrir konur í Afganistan er lokið,“ segir Zahra sem lýsir veruleika kvenna í Afganistan sem fangelsi með opnar dyr. Mynd: Heimildin / Davíð Þór

Zahra Hussaini var stödd í vinnu á íslenskum leikskóla þegar fréttir af yfirtöku talíbana í Afganistan bárust fyrir tveimur árum síðan. Þó hún væri langt í burtu frá átökunum í heimalandinu brast hún í grát. Zahra vann ekki meira þann daginn. 

Í huga hennar fóru að spilast minningar af því sem fjölskylda hennar hafði gengið í gegnum í heimalandinu þegar þau bjuggu þar. Minningar af stöðugum flótta undan talíbönum, því að týnast í fjöllunum á slíkum flótta og missa fjölda ástvina í átökunum. 

Hún óttaðist um líf systkina sinna og vina sem voru enn úti. Sum þeirra höfðu starfað með erlendum aðilum og önnur verið aðgerðasinnar. 

„Við misstum marga aktívista og ungt fólk í Afganistan því þau voru að vinna með útlendingum eða stjórnvöldum,“ segir Zahra.

Hún fór strax að aðstoða foreldra sína og systkini að komast til Íslands, en þá bjó hún hér ásamt systur sinni og bróður. …

Kjósa
21
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
4
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
3
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár