Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.

Ferðalag Sjóns með verkfæratöskuna sína

Rit­höf­und­ur­inn Sjón gaf ný­lega út rit­safn með öll­um bók­un­um sín­um frá ár­inu 1978. Í við­tali við Stund­ina ræð­ir hann um rit­safn­ið og líf sitt sem skrif­andi manns. „Og ég held að fólk hafi jafn­vel hald­ið að ég myndi kannski ekk­ert halda áfram að skrifa skáld­sög­ur eða hvað um mig yrði. Í sjálfu sér var ég ekki viss um það held­ur sjálf­ur.“

Ferðalag Sjóns með verkfæratöskuna sína
Eins og að vera að reykja bak við skóla Sjón hefur alltaf verið smeykur við það að internetið trufli hann frá vinnu og skrifaði hann allar bækur sínar síðastliðin 20 ár í netlausu húsi á Eyrarbakka. Hann fékk sér sinn fyrsta snjallsíma í ár og lýsir tilfinningunni eins og hann sé kominn í hóp fullorðinna og sé að „að reykja bak við skóla með stóru krökkunum“. Mynd: Heiða Helgadóttir

„Ég hef alltaf haft mjög gaman af því að fara inn í verkefni með öðrum og mæta bara svolítið með mína verkfæratösku og bara sjá hvað ég get gert hér með þau verkfæri sem ég hef skapað mér sem höfundur og maður sem vinnur með texta. Þess vegna hef ég kannski ekki skrifað svo margar bækur miðað við marga,“ segir rithöfundurinn Sjón, Sigurjón Birgir Sigurðsson.

Nýlega gaf Forlagið út ritsafn með öllum bókum Sjóns frá tæplega 45 ára löngum ferli hans sem rithöfundar. Ritsafnið var gefið út í tilefni af því að Sjón varð sextugur í lok ágúst. 

Blaðamaður Stundarinnar settist niður með Sjón og fékk hann til að segja sér frá ritsafninu og ferðalaginu með verkfæratösku rithöfundarins. 

„Þetta er það sem ég er búinn að skrifa sextugur og því verður ekki breytt“
Sjón

Ljóðasafnið: „Hér má eiginlega hafa Sjón allan“

Sjón gaf út fyrstu ljóðabókina sína árið 1978, …

Kjósa
3
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár