Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.
Fólkið í borginni

Máttur ástarinnar

Svan­hild­ur Auð­ur Diego er í faðmi fjöl­skyld­unn­ar og vina sinna í bar­áttu við ólækn­andi krabba­mein og er því laus við all­an ótta.

Stefaniya Ogurtsova
ritstjorn@heimildin.is
Máttur ástarinnar
Mynd: Stefaniya Ogurtsova

Fegurðin kemur úr hamingjunni skal ég segja þér. Ég hef svo margt til þess að vera þakklát fyrir.

Við vitum ekkert hvenær ég er að fara. Ég greindist með krabbamein í febrúar. Ég byrjaði að leita til læknis. Ég er með æðislegan heimilislækni sem er það sem ég kalla „doer“, sem orsakaði það að ég var send í rannsóknir, en niðurstöðurnar voru ekki það sem við héldum. Þá var ég send í fleiri rannsóknir og óskurðtækt krabbamein fannst í brisi. Ég er þannig karakter að æðruleysi er stór partur af mínu lífi og þegar maður fær svona upplýsingar ... þú getur ekkert gert. Mitt mottó í lífinu, sem margir mættu tileinka sér, er að jákvæðni gefur, neikvæðni tekur.

Ég er þakklát fyrir hvern dag sem ég fæ. Það er ekki erfitt að vera veikur, þannig séð. Jú, þegar kvalirnar koma. Nú er búið að verkjastilla mig vel sem er æðislegt. …

Kjósa
6
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir (3)

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár