Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 4 árum.

Flögrar á milli Reykjavíkur og Aþenu

Rakel McMa­hon rann­sak­ar til­finn­ing­una um öf­ugugga í al­menn­ings­rým­um ásamt Evu Ís­leifs.

Flögrar á milli Reykjavíkur og Aþenu

Hillbillly heimsótti Rakel McMahon í bjarta og listaverkafyllta þakíbúð í Reykjavík. Fuglar syngja fyrir utan gluggann og krakkar á leið heim úr skóla láta heyra vel í sér. Rakel flakkar á milli Aþenu og Reykjavík. Hún hefur verið mikið í samstarfi með öðrum listamönnum síðustu ár, þá sérstaklega Evu Ísleifs, sem býr í Aþenu og þar af leiðandi hefur vinnustofa tvíeykisins flakkað á milli landa og verið í tölvunni.

„Mömmu fannst ég rosalega hæfileikarík“

Byrjum á byrjuninni. Áður en Rakel hóf sitt listaævintýri ólst hún upp í risavöxnu Engjahjallablokkunum hjá Byko í Kópavogi. Faðir Rakelar, Neil McMahon, kom hingað frá Írlandi 1973, og er nafnið McMahon þaðan komið. Móðir Rakelar, Hjördís Hildigunnur Friðjónsdóttir, hefur alla tíð verið hennar helsti stuðningsaðili í listinni, „mömmu fannst ég rosalega hæfileikarík“, og sendi móðirin dóttur sína í myndlistarskóla og þess háttar þar sem Rakel fúnkeraði best. „Myndlistarskólinn var svona eini staðurinn þar sem ég …

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Hús & Hillbilly

Leirinn er harður kennari
ViðtalHús & Hillbilly

Leir­inn er harð­ur kenn­ari

Hulda Katarína Sveins­dótt­ir og Dagný Berg­lind Gísla­dótt­ir halda úti nám­skeið­inu (Hand)leiðsla – hug­leiðsla og kera­mik, í rými Rvk Ritual á Selja­vegi 2, 101 Reykja­vík. Á nám­skeið­inu blanda þær sam­an tveim­ur heim­um, hug­leiðslu og kera­mik, enda ekki svo mik­ill mun­ur á þessu tvennu, segja þær. Báð­ar at­hafn­ir fá iðk­and­ann til að vera í nú­inu, að eiga stund með sjálf­um sér.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár